حربه تخریب در دست افراطیون
این اظهارات در حالی بیان میشود که امثال محتشمیپورها خود را مدعی خط امام(ره) معرفی کرده و با انتساب خود به آن بزرگ زمانه، افکار عمومی ناآگاه را فریب داده و تخم کینه و کدورت نسبت به جریان رقیب و بزرگانی چون آیت الله مصباح یزدی را در جامعه میکارند.
یکی از معضلات کنونی کشور که به مانعی برای همدلی و همزبانی ملت بدل شده است، افراطیونی هستند که با مواضع تند و ادبیات گزنده خود تخم کینه و نفرت را در جامعه کاشته و بر آتش اختلافات و واگراییها میدمند. مهمترین ابزار این جریان نیز اتهام زنی و تخریب چهره مخالفین و بزرگنمایی خطاهای احتمالی است که با هدف بیرون کردن رقیب سیاسی دنبال میشود و افراطیون در این مسیر از دروغ و فریب و مغالطه و سفسطه نیز بیبهره نیستند!
مقابله با افراطیون با مشکلات عدیدهای روبرو است، بالاخص آنجا که این مدعیان خود را به مفاهیم مقدس چسبانده و با نقاب مفاهیم ارزشی و مورد علاقه ملت در عرصه سیاست وارد میشوند. کار آنگاه دشوارتر میشود که این مدعیان اتفاقا خود را پرچمدار آزادی و حقوق سیاسی و تساهل و تسامح و اصلاح طلبی معرفی کرده و با شعارهایشان گوش فلک را کر کرده باشند! اما همانطور که همواره گفته اند بین ادعا و عمل فاصله بسیار است، لذا این سخنان تنها در کلامشان جاری است و رفتار این مدعیان بر مدار افراط و هجمه و تخریب میچرخد.
اظهارات اخیر آقای علی اکبر محتشمی پور وزیر اسبق کشور و عضو مجمع روحانیون مبارز را در چارچوب مشی افراط میتوان ارزیابی نمود. وی در گفتگویی که با روزنامه اعتماد انجام داده است، به نقد و بررسی جریان انجمن حجتیه پرداخته و رقیب سیاسی خود را متهم به انجمنی بودن کرده است! محتشمی که سوابق وی مملو از اقدامات افراطی است در بخشی از اظهارات خود چنین میگوید:
«مصباحیزدی یک جریانی را در مملکت راه انداخته که در ارکان نظام، اعم از سپاه، بسیج، دستگاههای دولتی و همه را پشتیبانی میکند و او هم خشن است و هر کس غیر از این تفکر را داشته باشد، مرتدّ میدانند و معتقدند از دین خارج است و باید حذف شود. این دوتا هم دو روی یک سکه هستند، [میخندد]هم انجمن حجتیه و هم داستان خوارجِ این شکلی. این یعنی تفکر فرقهگرایانه که خودشان را حق مطلق میدانند و دیگران را باطل مطلق میدانند و واجبالحذف از صحنه روزگار میدانند، اصلا حق حیات برای مخالف خودشان قائل نیستند. براین اساس صرفا انجمن حجتیه نیست که این گرایش دارد، غیر از انجمن حجتیه هم وجود دارد.»
عبارات فوق سیاههای مملو از دروغپردازی و اتهام زنی است که تنها از دلی پرکینه بر زبان جاری شده است، فارغ از آنکه گوینده برای مدعای خود دلیلی اقامه کرده باشد. این اظهارات در حالی بیان میشود که امثال محتشمیپورها خود را مدعی خط امام(ره) معرفی کرده و با انتساب خود به آن بزرگ زمانه، افکار عمومی ناآگاه را فریب داده و تخم کینه و کدورت نسبت به جریان رقیب و بزرگانی چون آیت الله مصباح یزدی را در جامعه میکارند. و این در حالی است که چنین اقدامات و اظهاراتی خلاف بین خط امام و مشی و کلام و سیره آن عزیز سفر کرده است.
برای بطلان خط مشی اتخاذ شده توسط محتشمی پور و امثالهم، کافی است مروری گذرا تنها بر یکی از پیامهای حضرت امام(ره) که به "منشور برادری" شهرت یافته و اتفافا خطاب به اعضای مجمع روحانیون مبارز صادر شده است بیندازیم، تا این تقابل بطور کامل آشکار گردد.
حضرت امام(ره) در پیام تاریخی و جاودانه خود که در دهم آبانماه سال 1367 صادر شده است (که اتفاقا در سالگرد صدور آن نیز قرار داریم) خطاب به فعالین سیاسی کشور بالاخص اعضای مجمع روحانیون مبارز مینویسند:
«شما باید توجه داشته باشید تا زمانى که اختلاف و موضعگیریها در حریم مسائل مذکور است، تهدیدى متوجه انقلاب نیست.اختلاف اگر زیربنایى و اصولى شد، موجب سستى نظام مىشود و این مسئله روشن است که بین افراد و جناحهاى موجود وابسته به انقلاب اگر اختلاف هم باشد، صرفاً سیاسى است ولو اینکه شکل عقیدتى به آن داده شود، چرا که همه در اصول با هم مشترکند و به همین خاطر است که من آنان را تأیید مىنمایم.... پس اختلاف بر سر چیست؟ اختلاف بر سر این است که هر دو عقیدهشان است که راه خود باعث رسیدن به اینهمه است.» (صحیفه امام، ج21، ص:180- 177)
حال کافی است تا متن پیام حضرت امام(ره) را معیار سنجش قرار دهید تا مشخص شود آیا تعابیری و قضاوتی که آقای محتشمی پور از علامه مصباح یزدی داشتهاند، تا چه اندازه خارج از مدار انصاف و برادری است! تاسفبرانگیزتر آن که کافی است تا مروری بر عملکرد آقای محتشمی پور در حوادث سالهای اخیر بالاخص فتنه 88 داشته باشیم تا مشخص گردد چطور دوستان و همفکران ایشان در عرصه سیاسی کشور عمل کردند و با خشونت طلبی کشور را به سمت ناامنی و بیثباتی کشانند و دل ولیفقیه زمان را پرخون کردند! و امثالهم با رفتار و گفتارشان موید و حامی آنان بودند!
نوشته را میتوان با این بخش از کلام نورانی حضرت امام(ره) در همان منشور برادری به اتمام رسانیم که مینویسند: «خداوندا! تو شاهد باش من آنچه بنا بود به هر دو جریان بگویم گفتم، حالْ خود دانند.البته یک چیز مهم دیگر هم ممکن است موجب اختلاف گردد- که همه باید از شرّ آن به خدا پناه ببریم- که آن حب نفس است که این دیگر این جریان و آن جریان نمىشناسد.»
وحید شفیعیپایگاه بصیرتانتهای متن/
00:29 - 12 آبان 1394
8 بازدید
1 پاسخ