بررسی مفهوم قلمرو و اهمیت مرز و مرزداری در دوران ماد و هخامنشی
شهریاران ایرانی همواره هر گونه تغییرات در مرزها، فزونی، و کاستیها را در حدود و ثغور قلمرو خویش ثبت کردهاند.
چکیدهمرزبندی و مفهوم مرز در ملل گوناگون تاریخ و پیشینه دارد. ایرانیان منشأ سرحد و مرز را به دوران اساطیری رساندند و در دوران تاریخی نیز به حدود و ثغور قلمرو خویش واقف بودند و با سکونت دادن اقوام جنگاور در مناطق مرزی و بنیاد استحکامات مرزی بدین امر پا فشردهاند. بنابراین، در جواب این پرسش اساسی که «ایرانیان چه تصور و جهانبینیای از مرز و سرحد داشتهاند و چه اهمیتی برای آن قائل بودند؟» میتوان گفت که ایرانیان از مرز و مرزداری، تعداد ساتراپها و حدود قلمرو خویش مفهوم روشنی داشتند. همچنین با توسل به شیوة توصیفی ـ تحلیلی در بررسی منابع تاریخی و بهرهگیری از علم زبانشناسی میتوان دریافت که برخی ساتراپهای مرزی در نامِ خود معنای مرز را دارند. بدینسان با استمداد از منابع تاریخی و همچنین با رویکرد به پژوهشهای نو در زمینة تاریخی و باستانشناسی میتوان اذعان داشت که بزرگترین جنگهای دوران ماد و هخامنشی به سبب پاسداری و حراست از مرزهای ایران صورت گرفت و قلمرو ایرانیان را مرزهای طبیعی (رود هالیس) و مرزهای مصنوعی (دیوار مادی) تشکیل میداد که از قلمرو همسایگان مشخص و متمایز بود. شهریاران ایرانی همواره هر گونه تغییرات در مرزها، فزونی، و کاستیها را در حدود و ثغور قلمرو خویش ثبت کردهاند.نویسنده:حمید کاویانی پویا: استادیار گروه تاریخ دانشگاه کرماندو فصلنامه جستارهای تاریخی - دوره 6، شماره 2 (پاییز و زمستان 94)، زمستان 1394.برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.
.pdf
04:31 - 7 اردیبهشت 1395
2 بازدید
1 پاسخ