ملاک ناصب انگاری، احکام و آثار مترتب بر نصب در فقه امامیه
با امعان نظر در ادله مورد استناد در این نوشتار در مییابیم که ملاک ناصب انگاری هر انسان، اظهار دشمنی با اهل بیت (ع) و تدین به آن است.
چکیدهدر ادبیات فقهی فقیهان امامیه در زمینه ملاک ناصبی، پنج قول مطرح شده است. این اقوال عبارتست از 1. تقدیم غیر علی بر علی (ع) 2. دشمنی ورزیدن با شیعیان علی (ع) 3. مطلق دشمنی با اهل بیت (ع) 4. اظهار دشمنی با اهل بیت (ع) 5. تدین به دشمنی با اهل بیت (ع). با امعان نظر در ادله مورد استناد در این نوشتار در مییابیم که ملاک ناصب انگاری هر انسان، اظهار دشمنی با اهل بیت (ع) و تدین به آن است. اگرچه از منظر مشهور فقیهان، بر نواصب احکام فراوانی چون کفر، نجاست و... مترتب میگردد اما با وجود احتمال اراده کفر آنان در مقابل ایمان در روایات، نمیتوان آنان را کافر اصطلاحی (کفر در مقابل اسلام) تلقی کرد و همچنین مراد از نجاست ناصبی، خباثت باطنی است.کلمات کلیدی: فقه امامیه; ناصبی; اظهار دشمنی با اهل بیت (ع); تدین به دشمنی با اهل بیت (ع); کفر; نجاستنویسندگان:رحمت تولایی; سید ابوالقاسم نقیبی فصلنامه فقه و اصول - سال 49، شماره 1، پیاپی 108، بهار 1396.برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.
.pdf
02:15 - 13 مرداد 1396
2 بازدید
1 پاسخ