«بعد از گردوخاک سیاسی»
گردوخاک سیاسی سخنرانی 15 مهر رئیسجمهور خیلی زود فرونشست و حاشیهسازیهای پر سروصدا بیشتر از یک روز روی صفحه اول رسانهها نماند و حالا بخشی از آرشیوی بهحساب میآید که در آینده میشود سندی برای قضاوت و سنجش اینکه در مهمترین مراسم مربوط به نهاد آموزش عالی کشور، عالیترین مقام اجرایی کشور که و چگونه گفت.
به گزارش حوزه احزاب خبرگزاری فارس، علیرضا قربانی کارشناس مسائل سیاسی طی یادداشتی به بررسی علل طرح برخی مسائل توسط رئیس جمهور در مراسم آغاز سال تحصیلی دانشگاه تهران پرداخت. متن این یادداشت به شرح ذیل است:گردوخاک سیاسی سخنرانی 15 مهر رئیسجمهور در مراسم آغاز سال تحصیلی دانشگاهها خیلی زود فرونشست و حاشیهسازیهای پر سروصدا بیشتر از یک روز روی صفحه اول رسانهها نماند و حالا بخشی از آرشیوی بهحساب میآید که در آینده میشود سندی برای قضاوت و سنجش اینکه در مهمترین مراسم مربوط به نهاد آموزش عالی کشور، عالیترین مقام اجرایی کشور چه گفت و چگونه گفت. درباره این روش مدیریتی و بر مبنای همان سخنرانی ذکر نکاتی ضروری به نظر میرسد.1 - سهم بیان مشکلات سیستم آموزش عالی در سخنرانی آقای روحانی به مناسبت آغاز سال تحصیلی دانشگاهها چه اندازه و برنامههای دولت برای برطرف ساختن مشکلات دانشگاهها چه بود؟ آیا بهجز خاطرهبازی درباره نمره دادن وجبی بعضی اساتید در گذشته و نامتناسب بودن خروجی دانشگاهها با نیاز جامعه و تب مدرکگرایی، حاوی نکته دیگری هم بود؟ که این آخری اتفاقاً خودش نقض غرض گوینده هم بهنوعی محسوب میشود و ضرورت مثلاً درس خواندن غیرحضوری شخص رئیسجمهور فعلی در دانشگاهی در اسکاتلند انگلیس و سؤالها و ابهامهای بیپاسخمانده درباره پایاننامه و ...
که این نوشته جای طرح آن نیست، یا ماجرای جنجالی پذیرش برادر و دستیار ارشد رئیسجمهور در مقطع دکتری در دانشگاه معتبر پایتخت که بازهم نیازی به تفصیل ندارد، اما خود مؤید دغدغه رئیسجمهور محترم است در باب معضل مدرکگراییاینکه وزارتخانهای مثل وزارت علوم چرا باید حیاتخلوت احزاب و جناحهای سیاسی باشد و با وجود گذشت چند ماه از عمر دولت جدید هنوز وزیر ندارد هم مسئلهای به همان اندازه مهم است که البته توضیحی درباره آن دادده نشده است.2 - «چقدر آسان در جامعه ما حرمت افراد و جایگاه و شخصیت آنها، افراد خدوم و خدمتگزار و محبوب مردم چقدر راحت این حیثیت و این جایگاه شکسته میشود توسط برخی قلمها و برخی زبانها؟!» این عینا بخشی از سخنان رئیسجمهور در دانشگاه تهران است که حالا در فضایی آرامتر میتوان آن را کنار بخش دیگر اظهارات همان روز آقای روحانی چسباند که به قول خودش «چقدر آسان» و «چقدر راحت» جایگاه بخش دیگری از هیئتحاکمه جمهوری اسلامی را شکسته و میگوید: «شاید بعضی از دستگاهها بیکارند و باید شغلی داشته باشند، ناچار هستند عدهای را احضار کنند...» آیا نخواهند گفت که این یک تسویهحساب سیاسی با قوه قضائیه به خاطر برخورد با بعضی افراد بانفوذ و نزدیک به دولت مثل برادر رئیسجمهور و برادر معاون اول رئیسجمهور و ...
است؟3 - برفرض قبول ادعای آقای روحانی که برجام یک پیروزی اخلاقی برای ایران بوده است، اما چه کسی است که نطق شمرده و با اعتمادبهنفس رئیسجمهور در چهاردهم فروردین 1394 را از یاد برده باشد که در سخنرانی مستقیم تلویزیونی به مردم وعده داد که «همه تحریمها چه مالی، اقتصادی و بانکی در همان روز اجرای توافق لغو خواهد شد» یا اظهارات وی در 23 تیر سال 94 که چنین اظهار کرد: «امروز به ملت شریف ایران اعلام میکنم که طبق این توافق، در روز اجرای توافق، تمامی تحریمها، حتی تحریمهای تسلیحاتی، موشکی هم به صورتی که در قطعنامه بوده، لغو خواهد شد. تمام تحریمهای اقتصادی شامل مالی، بانکی، بیمه، حملونقل، پتروشیمی و فلزات گرانبها بهطور کامل لغو خواهد شد و نه تعلیق و حتی تحریم تسلیحاتی هم کنار گذاشته میشود.» برداشت رئیسجمهور دولت تدبیر و امید در فردای تصویب برجام یعنی 27 دی 94 اینگونه بود که «شرایط آینده شرایطی نیست که آمریکاییها بخواهند تحریمهای گذشته را برگردانند.» و نتیجه همین «خوشخیالی» بود که 16 اسفند 94 یعنی حدود 50 روز بعد از تصویب نهایی برجام چنین ادعا شد که «امروز تحریمها، حتی تحریمهایی که مربوط به موضوع هستهای نبوده برداشتهشده...
»با فرض اینکه افتخار پیروزی اخلاقی در برجام از آن آقای رئیسجمهور است، همچنان که گرمای «آفتاب تابان» آن؛ اما به گفته خود آقای روحانی که «همه مسئولیت مذاکرات با من است» انتظار دانشجویان در 15 مهر 96، درست چند روز پس از تأیید نهایی «جاسوسی» یک عضو مؤثر تیم مذاکرهکننده هستهای -که اتفاقاً در همین بخش تحریمها هم مسئولیت مشاوره داشته،- آن بود که وی بهجای حاشیهسازی سیاسی درباره این موضوع که حتماً در نافرجامی برجام و زمینه یافتن نقض مکرر برجام توسط آمریکا و گسترش تحریمها و عدم تحقق آرزوها و وعدههای برجامی، نقش اساسی داشته است، به مردم و دانشجویان «توضیح» دهد4 - آقای روحانی در سخنرانی 15 مهر 96، مبدأ تاریخ دموکراسی و رأی و نظر مردم را تا انتخابات 92 فروکاست و با یادآوری انتخابات 94 و 96 خواستار درس گرفتن جناح رقیب از این تجربهها شده است. درحالیکه نظام مردمسالار دینی در حدود 4 دهه از عمر انقلاب دهها انتخابات را با سلامتی تمام پشت سر گذاشته که درمجموع آن نمیتوان ادعا کرد که جناح حامی دولت امروز با اقبال بیشتر مردمی همراه بوده است. تجربه انتخابات 92 و 94 و 96 به همان اندازه مهم است که درس گرفتن از دیگر انتخابات. مردم همچنان که در روی کار آمدن مجلس سوم و ششم نقش داشتند، در شکلگیری مجلس پنجم و هفتم هم مؤثر بودند و البته در همه دیگر مجالس. انتخابات شوراهای اسلامی حتی در شهری مثل تهران هم دوره دوم و پنجم اصلاحطلبانه دارد و هم دوره سوم و چهارم اصولگرایانه.
مردمی که حسن روحانی را در سالهای 92 و 96 به ریاستجمهوری انتخاب کردند، افراد همان جامعهای هستند که محمود احمدینژاد را در سالهای 84 و 88 برگزیدند عجیب است که کسی در جایگاه ریاستجمهوری رأی مردم را چنین تفسیر کند.5 - دیگر گزارههای حاشیهساز رئیسجمهور مانند اینکه «برخیها از اینکه کشور دچار مشکل شود خوشحال میشوند.» یا «عدهای میخواهند بگویند مردم اشتباه کردهاند.» هم به همان اندازه ضمیر مبهم و موهوم دارند که پیشازاین بعضی رئیسان جمهور از همین اصطلاحات مبهم «عدهای» و «برخی» برای فرافکنی ناکارآمدی و عدم توفیق خود استفاده میکردند و البته یادآوری آنها جز ملال نتیجهای ندارد.حالا که گردوخاکها فرونشسته میتوان دوباره توصیههای دوازدهگانه رهبر انقلاب در دیدار چهارم شهریور سال جاری را بهعنوان راهبردی راهگشا برای دولت و ملت یادآور شد که بر اساس آن «نیت الهی» در خدمت به مردم و حل مشکلات، «روحیه جهادی و تلاش مضاعف»، «تحمل مخالفان و استقبال از نقدها»، «تمرکز بر اولویتهای اصلی» و دیگر بندهای آن سخنرانی حکیمانه چارهساز واقعی است.انتهای پیام/.
09:31 - 19 مهر 1396
2 بازنشر
20 بازدید
1 پاسخ