بررسی تطبیقی مفهوم فقر در فقه امامیه و اقتصاد متعارف؛ معرفی مفهوم غنای کفافی در ادبیات فقه امامیه
در این پژوهش ابتدا رویکردهای درآمدی، قابلیتی، مشارکت اجتماعی و ترکیبی به فقر در اقتصاد متعارف تبیین شدهاند و پس از اشاره به مشکلات تعریف فقر، با معرفی مفهوم غنای کفافی، تعریف مستخرج از ادبیات فقه امامیه ارائه شده است.
چکیدهدر اوایل دهه 1970 و با بروز نابسامانی اجتماعی و اقتصادی جهان وخصوصاً در کشورهای درحال توسعه، توجه ویژهای به موضوعات عدالت و فقر آغاز شد. فقر نمودی از توسعهنیافتگی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است که ثبات سیاسی، همبستگی اجتماعی و همچنینی سلامت جسمی و روحی ملتها را تهدید میکند. در این پژوهش ابتدا رویکردهای درآمدی، قابلیتی، مشارکت اجتماعی و ترکیبی به فقر در اقتصاد متعارف تبیین شدهاند و پس از اشاره به مشکلات تعریف فقر، با معرفی مفهوم غنای کفافی، تعریف مستخرج از ادبیات فقه امامیه ارائه شده است. شاخصههای غنای کفافی، تأمین هزینههای خود فرد و افراد واجبالنفقهی او، متناسب با شأن آنها در طول دوره یک ساله و با بهرهگیری از درآمد بالفعل یا بالقوه (درآمد دائمی) است و در این مفهوم، سرمایه تجارت و کسبوکار نیز در دامنه دارایی های فقرزدا قرار نمیگیرد. بدین معنا غنای کفافی یک مفهوم چندبعدی، هماهنگ و جامع است که ابهامات رایج در تعریف فقر در آن وجود ندارد.کلیدواژه ها: فقر؛ فقه امامیه؛ غنای کفافینویسندگان:مهدی قائمی اصل: استادیار گروه اقتصاد و بانکداری اسلامی دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمیعباسعلی سلطانی: دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق، دانشگاه فردوسی مشهدسید مهدی مصطفوی: استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه فردوسی مشهد علی زبرجدی مشفق: دانشجوی دکتری فقه و حقوق جزا، گروه حقوق، دانشگاه خوارزمیدو فصلنامه مطالعات اقتصاد اسلامی - دوره 9، شماره 18، بهار و تابستان 1396.
برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید .
.pdf
04:44 - 15 آبان 1396
1 بازدید
1 پاسخ