هر بیلبورد و پوستری کار فرهنگی نیست/ نمیتوان اثر سفارشی را هنر نامید
ابراهیم حقیقی رئیس شورای عالی خانه هنرمندان گفت: همه آثار در عرشههای پل، بیلبوردها و پوسترها کار فرهنگی نیستند، چه رسد که آنها را اثر هنری بنامیم.
به گزارش خبرگزاری فارس، سومین نشست از سلسله نشستهای بررسی چالشها و فرصتهای هنر معاصر ایران، با حضور ابراهیم حقیقی طراح و گرافیست و جواد بختیاری خوشنویس، شب گذشته (چهارشنبه ۶ دی) در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.در ابتدای این نشست، حقیقی تأکید بر اینکه تمام رفتارها را در هنر نمیتوان اثر هنری نامید گفت: در گرافیک هر اثر هنری منوط به سفارش است.وی در ادامه توضیح داد: کار گرافیک یافتن راهکار تصویری برای سفارش است، از سرکاغذ، نشانه و بستهبندی شروع میشود و فاخرترین آن نیز پوستر نام دارد که البته همه آثار در عرشههای پل، بیلبوردها و پوسترها کار فرهنگی نیستند، چه رسد که آنها را اثر هنری بنامیم. اگر پوسترهای برخی هنرمندان به موزه راه می یابد جامعه با رنگ تاریخ در گذر زمان آن را اثر هنری تعریف میکند ولی وقتی اثری را بنا به سفارش به انجام میرسانیم اگر نام اثر هنری بگیرد کمی غرورآمیز است.رئیس شورای عالی خانه هنرمندان اظهار داشت: اثر هنری در جهان تعاریف وسیعی دارد، پوسترهایی هستند که خواندن آنها دشوار و وظیفه اصلی یعنی اطلاعرسانی صحیح را انجام ندادهاند. پس نامگذاری هنر روی آثار را باید به زمان بسپاریم، وقتی به موزهها رفتند آنگاه نام اثر هنری بر روی آن میگذاریم.حقیقی در خصوص پوستر فیلمها اظهار داشت: یک پوستر با توجه به درون محتوای یک فیلم یا موضوع آن از سوی کارگردان، پخشکنندگان و...
سفارش داده میشود اما متاسفانه اکثر پوسترها با آدمهای جدی برای فیلمهای جدی یا چهرههای کمیک برای فیلمهای کمدی در سوپرمارکتها نصب میشود، آیا میتوانیم ادعا کنیم در حیطه پوستر و گرافیک اثر هنری ارایه میدهیم؟طراح سیمرغ جشنواره بینالمللی فیلم فجر در این باره خاطر نشان کرد: گاهی اوقات نشانههایی به جهت کثرت حضور مداوم معروف میشوند و این نشان در سی و ششمین سال برگزاری جشنواره همچنان قابل بهرهبرداری استوی افزود: نشان سیمرغ طی نشستهای مداوم با حضور سیدمحمد بهشتی معاونت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در آن زمان و فخرالدین انوار از مدیران سینمایی دهههای 60 و 70، همچنین با درنظر گرفتن آراء جمعی مبنی بر اینکه سیمرغ از درون شاهنامه و قصههای کهن ایران برآمده است، برای نشان جشنواره فیلم فجر انتخاب شد. همچنین به دلیل اینکه سیمرغ موجودی افسانهای است و در کالبد فیزیکی نمیگنجد، تندیس های جشنواره به جای فلز، بلورین طراحی شد.طراح صحنه سریال «سربداران» با تاکید بر اینکه نوع رفتار گرافیست باید با نوع مخاطب تغییر کند و طرح باید موسیقی و زیبایی شناسی داشته باشد، در ادامه نشست به بررسی برخی پوسترهای تئاتر پرداخت و در خصوص سختی کار در قدیم و مقایسه آن با ابزارهایی که امروزه در دست طراحان است برای مشتاقان این رشته مطالبی را یادآور شد.
* «سیاهمشق» در دوره قاجار به اوج رسیدجواد بختیاری نقاش و خوشنویس هم در ادامه نشست، ابراهیم حقیقی را تیپ و صاحب نظر و فرهنگ گرافیک ایران معرفی کرد و به نقد و بررسی آثار خوشنویسی و شیوه قلم میرزا غلامرضا اصفهانی پرداختبختیاری خاطر نشان کرد: در دوره معاصر همه چیز کرگدنی شده و جسم و روح ما را در مینوردد و چقدر خوب است در فضاهای هنری و علمی با صحبتهایی که ذات ما را شکل دادند نظیر هنر، معنویات و فلسفه به نجات روح خود کمک کنیم.وی در ادامه نشست تاکید کرد: برای بازشناسی ارزش خوشنویسی نیاز به بازبینی آثار گذشتگان داریم تا چراغ راهی برای هنرجویان باشد.بختیاری، ظهور خط نستعلیق را در دهه ۵ هجری قمری دانست و در بیان ویژگی این خط گفت: این خط علاوه بر ریتم و هندسه و تمایل از عمودی به سمت راست از یکدهم تا دهدهم قلم استفاده میشود و جدا از هندسه طبیعی آن در روش نوشتن آن از قسمتهای مختلف قلم به کار میرود و در نوشتن خط های دیگر چون نسخ و تعلیق این شیوه به کار نمیرود.این خوشنویس یادآور شد: شاید ۳۰۰ سال طول کشید تا خط نستعلیق قامت خود را پیدا کند و در دهههای 10 تا 11 هجری قمری میرعماد این خط را به شکل بهینه در آورد. همچنین علیرضا عباسی نیز در ساماندهی این خط به خصوص در فضاسازی بعد از میرعماد موثر بود اما شبیهنویسی و چیدمان مرتبط با خط نستعلیق در دوره زندیه افت کرد.وی افزود: در دوره قاجار چون اکثر سلاطین و درباریان به هنر خوشنویسی روی آورده بودند، موجب شد هر خطی با خط «میرعماد» مقایسه شود.
این امر خوشنویسان را به سمت خویسی آزاد برد تا کمتر مورد مقایسه قرار گیرند همچنین پرهیز از کنار همنویسی رونق گرفت و سیاهمشق نویسی نه به قصد تمرین بلکه به صورت قطعهنویسی مورد توجه قرار گرفت.انتهای پیام/.
13:17 - 7 دی 1396
2 بازنشر
3 بازدید
1 پاسخ