امکان سنجی فسخ قرارداد رحم جایگزین از سوی اطراف مؤثر در آن

رحم جایگزین از شیوهای نوین درمان ناباروری است که در بیشتر موارد با بستن قرارداد میان زوجین نابارور، زن حامل و مؤسسه درمانگر همراه است.
چکیدهرحم جایگزین از شیوهای نوین درمان ناباروری است که در بیشتر موارد با بستن قرارداد میان زوجین نابارور، زن حامل و مؤسسه درمانگر همراه است. از آن جا که فرزنددار شدن عملی اختیاری است و زوج نابارور نمی‌توانند بدون کمک گرفتن از روش‌های کمکی تولید مثل، از جمله رحم جایگزین، فرزنددار شوند؛ برای فقه پژوهان این پرسش مطرح است: آیا همان گونه که زوجین نابارور با اراده سلول تخم خود را برای تولد انسان در اختیار مؤسسه درمانگر قرار می‌دهند تا در رحم زن حامل مستقر شود و مؤسسه درمانگر و زن حامل هم با اراده در این فرایند مؤثرند، هریک از این افراد می‌توانند در فاصله زمانی استقرار سلول تخم (جنین) در رحم زن حامل تا زایمان وی، از تصمیم خود برگردند و با برهم زدن قرارداد با زن حامل ، از ایجاد جنین یا تولد فرزند جلوگیری کنند.بررسی برهم زدن قرارداد رحم جایگزین در قالب اقاله، فسخ ناشی از اِعمال خیار شرط، خیار تخلف وصف و خیار تخلف فعل نشان می‌دهد که اقاله یا فسخ این قرارداد از سوی هریک از اطراف مؤثر در آن پس از شانزده هفتگی که جنین دارای روح می‌شود، در هیچ صورت جایز نیست. برهم زدن قرارداد از هفته صفر تا هفته شانزدهم تنها در صورتی امکان دارد که جنین را در این فاصله زمانی، شخص انسانی ندانیم.
کلیدواژه ها: درمان ناباروری؛ رحم جایگزین؛ فسخ؛ قرارداد؛ قرارداد رحم جایگزیننویسندگان:سعید نظری توکلی: دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه تهرانراحله رضایی: کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل، پژوهشگر مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی طه زرگریان: دانشجوی دکتری رشته فقه و حقوق جزا، دانشگاه خوارزمی تهراندو فصلنامه فقه و مبانی حقوق اسلامی - دوره 50، شماره 1، بهار و تابستان 1396برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.   .
ناباروری
.pdf
۲۲۰ KB
03:22 - 25 دی 1396

11 بازدید



1 پاسخ