جایگاه و نقش سیاست گذاری در کاوش و بهره برداری از فضای ماورای جو
در مقاله ی حاضر سیاستگذاری فضایی در جمهوری اسلامی ایران که در برخی از اسناد بالادستی از جمله سند جامع توسعه ی هوافضا، نقشه ی جامع علمی کشور، قانون برنامه ی پنج ساله ی پنجم و سیاست های کلی برنامه ی ششم توسعه به طور مستقیم و غیرمستقیم مورد توجه قرار گرفته است، بررسی و تحلیل می شود.
چکیدهسیاستگذاری فضایی، فرایند تصمیم سازی یا تصمیم گیری در خصوص خط مشی ها و کاربست رهنمودهای عمومی یک دولت یا گروهی از دولت ها برای کاوش و بهره برداری از فضای ماورای جو است. اثر مؤلفه های سیاسی بر کاوش و بهره برداری از فضای ماورای جو بر کسی پوشیده نیست؛ رقابت راهبردی دو ابرقدرت میانه ی قرن بیستم و اولویت بندی کاوش فضا برای دستیابی به برتری سیاسی و ایدئولوژیک از سوی آنان موجبات رشد و شکوفایی صنعت فضایی را فراهم کرد. اما سیاست های فضایی کشورهای پیشرو و فعالان تازه وارد عرصه ی فضا در قرن حاضر به چه ترتیب و در چه قالبی سامان یافته است؟ گذشته از این، در مقاله ی حاضر سیاستگذاری فضایی در جمهوری اسلامی ایران که در برخی از اسناد بالادستی از جمله سند جامع توسعه ی هوافضا، نقشه ی جامع علمی کشور، قانون برنامه ی پنج ساله ی پنجم و سیاست های کلی برنامه ی ششم توسعه به طور مستقیم و غیرمستقیم مورد توجه قرار گرفته است، بررسی و تحلیل می شود.کلیدواژه ها: سیاستگذاری فضایی؛ راهبردهای کلان فضایی؛ حقوق فضانویسندگان:یونس علاقه بند حسینی: دانشآموخته دورهی دکتری حقوق بینالملل عمومی، دانشگاه تهرانالهام امین زاده: دانشیار گروه حقوق عمومی، دانشگاه تهرانفصلنامه سیاست های راهبردی و کلان - دوره 5، شماره 18 - شماره پیاپی 18، تابستان 1396.برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.
.pdf
05:11 - 21 بهمن 1396
17 بازدید
1 پاسخ