همايش نيشابور از برنامههاي مؤثر يونسكو است
خبرگزاري فارس: معاون برنامهريزي استانداري خراسان رضوي گفت: يونسكو فعاليتهاي وسيعي را در حوزههاي مختلف در سطح دنيا دارد كه برگزاري همايش نيشابور شهر پايدار ايراني يكي از اين برنامههاي اثربخش است.
به گزارش خبرگزاري فارس از نيشابور، محمدمهدي مروجالشريعه ظهر امروز در همايش نيشابور شهر پايدار ايراني تصريح كرد: انتظارم از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري و ادارات كل آنها در استان اين است كه بر مبناي همين شاخصهاي بينالمللي، حداقل در مجموعه كشورهاي اسلامي و بعد آسيايي، شهرهايي مثل نيشابور را معرفي كنند.
وي تأكيد كرد: الگوسازي براي معرفي اين مفاخر نبايد به سازماني چون يونسكو ختم شود.
معاون استاندار ادامه داد: با احترام به همه مدلسازيهاي سازمانهاي جهاني از جمله يونسكو تأكيد داريم كه وزارت رسالت بر عهده دارد و بايد در معرفي و مدلسازي مناطق تاريخي ايران چون نيشابور پيشگام باشد.
وي گفت: انتظار اين است كه هم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و هم سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري، فرهنگ و هنر و ادب كشور را با نام نيشابور به تمام نقاط همسطح جهان پيوند زند.
مروجالشريعه با بيان اينكه نگرشها بايد تحول بنيادين پيدا كند، افزود: در نيشابور كاستيهاي بسيار بالايي دارد و به راستي نهاد سلسلهالذهب كجاست.
وي تأكيد كرد: از مسئولان عمراني و شهرداري و شوراي اسلامي شهر نيشابور ميخواهم نسبت به تغيير مبلمان شهري و ايجاد مواريث تاريخي شهر اهتمام بورزند كه اين حداقل انتظار است.
مروجالشريعه خواستار بازديد مسئولان شهري نيشابور از اكسپوي شانگهاي چين شد كه در آن تمام شيوههاي نوين براي معرفي فرهنگ و تاريخ با شكيلترين سازه بررسي و معرفي شده است.
سرپرست تيم باستانشناسي كهندژ و شادياخ نيشابور نيز به تشريح يافتههاي تيم خود پرداخت.
رجبعلي لبافخانيكي افزود: در كاوشهاي خود به قطعههاي نقاشي روي گچ برخورد كردهايم كه بعضي وقتها تا 9 لايه روي هم تكرار شده است.
وي با اشاره به كشف بقاياي ظرفها در اين منطقه گفت: اين قطعات سفال بيانگر هنر آن زمان نيشابور است.
لباف با اشاره به كشف قطعه گل پختهاي با اشكال شبيه خورشيد و صور فلكي گفت: ادعا ميكنيم نخستين شير و خورشيد جهان در شادياخ پيدا شده است و اين افتخار بزرگي براي تاريخ هنر نيشابور است.
وي با اشاره به نتايج كاوش در كف پلان شادياخ گفت: تعداد بسيار زيادي ميخ و بستهاي آهني كه نشاندهنده وجود سازههاي متنوع چوبي بوده كشف شده است كه نشانگر آبادي و عمران شادياخ در زمان خودش است.
لباف اضافه كرد: اسكلتهايي كشف شدهاند كه در پاي ديوارها مدفون هستند كه نشانگر ريزش ديوار بر روي آنها بوده است.
وي افزود: در سال 1380 به دنبال ممانعت از كاوش به خاطر مالكيت در منطقه شمال شادياخ، كاوشهاي خود را در پهنه جنوبي با فرضيه وجود دروازه شادياخ شروع كرديم كه در نخستين كاوشها اين فرضيه با يافتن كف دروازه به اثبات رسيد.
اين مدرس دانشگاه ادامه داد: نقشه دادههاي معماري شادياخ شامل ورودي و دروازه شادياخ، ديوار و باروي اصلي و فضاي معماري داخل دروازه تدوين و شكل رايانهاي آن بازسازي شده است.
وي با اشاره به كشف عمارتي مربوط به دوره سلجوقي و خوارزمشاهي در محوطه شادياخ گفت: كتيبه كوفي پيدا شده نشان ميدهد كه اين عمارت چهار ايواني كه داراي كارگاههاي مختلف صنعتي است متعلق به ملك و پادشاه منطقه است.
اين كارشناس مواريث فرهنگي افزود: پيكرههايي يافت شده كه اشكال آنها با فرهنگ اسلامي در تضاد است و احتمالاً مربوط به برنامههاي نمايشي بوده است.
وي گفت: شيشه تخت براي نخستين بار در ايران در دوره سلجوقي ساخته شده و در منطقه شادياخ كارگاه شيشهگري كه براي نخستين بار شيشه تخت را ميساختند، كشف شده كه اين نيز افتخار ديگري براي تاريخ نيشابور است.
وي از كشف كارگاههاي متعدد صنعتي چون توليد آب انگور و خزينهاي با نقاشي ديواري در اين عمارت قصرمانند خبر داد.
گروه شادياخ با آواز حجت اشرفزاده و همكاري مجتبي روزبه به عنوان آهنگساز و نوازنده تار، حميد سمقاني براي نوازنده تنبك، علي نجفي نوازنده تارباس، اميرحسين اسكندري نوازنده كمانچه و محمد شرخابي نوازنده دف به اجراي يك قطعه موسيقي سنتي كه شعري از حافظ در گوشه بيات بود، پرداخت.
انتهاي پيام/ز20
17:34 - 8 تیر 1389