باخرز، جایی که تاریخ و طبیعت به هم میرسند
باخرز در شرق خراسان رضوی و با ۵۴ اثر ثبتشده ملی، یکی از شهرستانهایی میباشد که هم تاریخ و هم طبیعت را در خود جای داده است.
به گزارش خبرنگار فارس از باخرز، شهرستان باخرز تا مشهد مقدس ۱۸۰ کیلومتر فاصله دارد و از شمال به تربتجام، از جنوب به خواف، از شرق به تایباد و از غرب به زاوه محدود میشود. رشتهکوههایی با جهت شمال غربی- جنوب شرقی در این شهرستان امتداد دارند. علاوه بر رشته قناتهای مهروَس، ریگستان و تقیآباد، رود رَوَس و ریزابههای آن، کال کوه سفید و شهرنو که به هریرود میریزند، اراضی باخرز را آبیاری میکنند. باخرز دارای ۵۴ اثر تاریخی و طبیعی ثبتشده در فهرست آثار ملی است و فَرَت بافی، حولهبافی از صنایعدستی و زعفران، زیره، غلات، چغندرقند، انار، آلو و زردآلو از محصولات کشاورزی از محصولات کشاورزی این خطه هستند. در ادامه با تعدادی از آثار تاریخی و طبیعی شهرستان باخرز معرفی خواهند شد.
دره و آبشار اَرزَنه
دره و آبشار بسيار زيبای اَرزَنه با چشماندازهای متنوع طبيعی، در فاصله ۱۲ کيلومتری غرب شهر باخرز واقع شده و ويژگی بارز آن علاوه بر وجود درختان کهنسال، رودخانهای است که از انتهای اين دره و از ميان کوهها جريان يافته و به پايين سرازير میشود.
همچنين پستی و بلندیهای اين مکان آبشاری بسيار زيبا را ايجاد نموده است. سرتاسر دره ارزنه توسط درختچههای متنوع با سايهای دلپذير پوشيده شده و همهروزه پذيرای گردشگران و دوستداران طبيعت است. در نزديکی اين آبشار، غارهای متعددی وجود دارد.
مسجد شيخ عبدالله
اين بنا منسوب به مدفن شهابالدین عبدالله از عرفای باخرز است که در سال ۸۲۷ هجری قمری دار فانی را وداع گفت و در قبرستان شهر مالين روی در نقاب خاک کشيد.
فضای داخلی مسجد آرامگاه وی در عين سادگی به دليل دارابودن محرابی با تزیینات گچبری از صلابت خاصی برخوردار است. وجود چلهخانه در بنای مزبور مويد استفاده آن بهعنوان خانقاه نيز میباشد. ساختار معماری مسجد شيخ عبدالله بيشتر به اسلوب ابنيه اواخر دوره صفويه نزديک است.
بقایای شهر تاریخی مالین
تپههای مشرف بر شهر باخرز، حکایتگر وجود شهری بزرگ، آباد و پررونق در صدر اسلام است. این مکان که روزگاری به شهر مالین مشهور بود، در داخل حصاری دایره ای شکل قرار داشته و محل کهن دژ آن امروزه بهصورت تپهای مرتفع دیده میشود.
بنا بر منابع و متون کهن، مالین روزگاری کرسی باخرز قدیم و در سده چهارم هجری شهری آباد بود و غله و پارچه فراوان از آن ناحیه صادر میشد. از طرفی این شهر در اوایل سده هفتم هجری ۱۶۰ پارچه آبادی داشته است.
طبيعت چشمه زرد کرديان
روستای کرديان به فاصله هشت کيلومتری از شهر باخرز قرار گرفته است. باغات فراوان اطراف کرديان، بندی به همين نام و قنوات متعدد و درهها و کوههای زيبا و سرسبز از زمره جاذبههای گردشگری اين منطقه است.
همچنين ارتفاعات آن دارای پوششهای گياهی متنوع و دارويی میباشد که به جلوه طبيعی کرديان افزوده و مقصد گردشگران است. طبيعت بسيار زيبای چشمه زرد کرديان و بند خاکی آن در فصل بهار و تابستان پذيرای علاقهمندان زيادی از بيشتر نقاط است.
تفرجگاه تنگل ژرف
اين دره با مناظر طبيعی چشمنواز، در فاصله ۱۲ کيلومتری باخرز و در محدوده پنج کيلومتری روستای چهارطاق واقع گرديده است.
کوهسارهای منطقه ژرف که دارای انواع پوشش گياهی، درختچهها و درختان سايهگستر میباشد به تنگلهای تاهو و سياه و تاکستانهای آن امتداد میيابد. از ديگر جاذبههای طبيعی اين مکان، میتوان به آبشاری اشاره کرد که در انتهای اين تنگل از کنار کوه به پايين سرازير میشود و آبگير بند خاکی نيز در طراوت اين منطقه مؤثر است.#گردشگری #آثار_تاریخی #آثار_طبیعی #باخرز #تاریخ #طبیعت
18:56 - 10 فروردین 1404
0 بازدید
