آنسوتر از قحطی، کرامت ایستاده است
در غزهای که مرگ و گرسنگی هر روز پررنگتر میشود، کودکانی هستند که با شکم خالی، اما سری افراشته ایستادهاند؛ نه برای گرفتن سهمی بیشتر، بلکه برای حفظ کرامتی که از ایمانشان ریشه میگیرد. اینجا، زیر آوار جنگ و محاصره، هنوز انسان ایستاده است.
به گزارش خبرگزاری فارس؛ در میانه خرابیها و خاکسترهای جنگی که بیش از ۲۰ ماه است بیوقفه بر سر مردم غزه آوار میشود، صحنههایی هست که فراتر از اندوهاند؛ صحنههایی که آدمی را همزمان به گریه و احترام وامیدارند. کودکان گرسنهای که در صف غذا ایستادهاند، نه با آشوب یا چنگ زدن به سهم دیگری، بلکه با آرامشی شگفت. حتی وقتی غذایی به آنها نمیرسد، با نگاهی پر از حسرت، آرام میمانند و به ظرف کودک کناری خیره میشوند. انگار چیزی درونشان هست که از گرسنگی هم ژرفتر است: عزتنفس و کرامتی که هیچ جنگ و محاصرهای نمیتواند شکست دهد.این صبر و مقاومت، نه از سر ناچاری، که ریشه در فرهنگ نجابت، حمایت متقابل و ایمانی محکم دارد؛ ایمانی که در دل رنج، همچون ستونی استوار، این مردم را بر پا نگه داشته است. همان فرهنگی که غزه را به نماد کرامت انسانی بدل کرده است. آنها نه فقط در برابر اشغالگر ایستادهاند، که در برابر گرسنگی نیز قامت خم نکردهاند و در دل همان فقر و آوار، به یاری هم برخاستهاند.
وزارت بهداشت غزه اعلام کرد از آغاز جنگ در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون، بیش از ۶۰٬۸۰۰ نفر جان باختهاند که ۱۸۵ نفر از آنان از جمله ۹۳ کودک بر اثر گرسنگی جان دادهاند؛ کارشناسان سازمان ملل هشدار دادهاند که بیش از ۵۰۰ هزار نفر در غزه با خطر مرگ ناشی از قحطی مواجهاند، چرا که شاخصهای سوءتغذیه و کمبود مصرف غذا در برخی مناطق به سطح بحرانی رسیده است.
بر اساس اعلام سازمان جهانی بهداشت و یونیسف، تنها در ژوئیه ۲۰۲۵ بیش از ۶٬۵۰۰ کودک زیر ۵ سال به دلیل سوءتغذیه حاد تحت درمان قرار گرفتهاند. نرخ سوءتغذیه در برخی مناطق تا چهار برابر افزایش یافته است.بسیاری از مردم برای تسکین درد، سنگ روی شکمشان میبندند تا احساس سیری کنند. همچنین، با توجه به کندی و ناکافی بودن کمکها، هزاران نفر روزها بدون غذا میمانند.تیپ چیبان، معاون اجرایی یونیسف، وضعیت غزه را «تکاندهنده» خوانده و هشدار داده که منطقه از آستانه قحطی گذشته است: «از هر سه نفر، یک نفر تمام روز را بدون غذا میگذراند» و کمکها همچنان بهاندازه کافی وارد نمیشوند.در میان این فاجعه انسانی، صحنههایی هست که دل را میلرزاند. گزارشها حاکی از آن است که برخی سربازان رژیم صهیونیستی بر سر هدف قرار دادن کودکان فلسطینی شرطبندی میکنند. وقتی کودکی هدف گلوله قرار میگیرد و بر زمین میافتد، خنده و هلهله سربازان بهگوش میرسد، انگار مسابقهای بردهاند.در همین حال، شائولوف، خاخام اسرائیلی نیز با بیرحمی اظهار کرده: «تمام مردم و کودکان غزه باید از گرسنگی بمیرند؛ اینکه در اسرائیل حتی درباره گرسنگی کودکان غزه صحبت میشود، مایه ننگ است.»
اما در برابر این همه سیاهی، غزه روشناییهای کوچکی دارد که از هر شعاری نیرومندترند. روشناییهایی از انسانیترین شکل همدلی و مهربانی در دل قحطی و جنگ: کودکی، کودک دیگر را در آغوش گرفته تا آرامشش دهد، پسربچهای ایستاده و سرم درمانی را برای مردی که برروی زمین دراز کشیده نگه داشته، مردی که با فریادی از شوق، نجات دختربچهای را از زیر آوار جشن میگیرد، در حالیکه او را اصلاً نمیشناسد، کودکی که دست مردی را که برایشان غذا آورده میبوسد؛ با نگاهی پر از سپاس، نه گدایی که البته کودک دقایقی بعد به گلوله اسراییلی ها به شهادت رسید.
و با همه اینها باز میان ویرانهها، پسربچهای فریاد میزند: «ما را انسان ببینید! ما تا روز قیامت اینجا هستیم. قدرتمان از سلاح شما نیست، از الله است.»این صدا نهفقط صدای یک کودک، که فریاد ایمان نسلی است که حتی اگر بهزانو درآورده شوند، هرگز تسلیم نمیشوند.#غزه #کودکان_گرسنه#فاجعه#کرامت_انسانی#عزت_نفس 18:43 - 13 مرداد 1404