اخبار فارس من فارس TV فارس پلاس افکار سنجی زندگی

استانها  /  اردبیل

مشاهیر اردبیل| «رحیم مؤذن‌زاده‌اردبیلی»؛ مؤذنی که نوای ملکوتی اذانش جهانی شد

«رحیم مؤذن‌زاده‌اردبیلی» اول مهرماه سال ۱۳۰۴ در محله «تازه‌شهر» اردبیل در یک خانواده مؤذن و متدین چشم به جهان گشود. اذان‌گویی و نوحه‌خوانی و منبری را از پدرش شیخ‌عبدالکریم به ارث برد و در مکتب پدر، لقب بلندبالای مؤذنی را یدک کشید.

مشاهیر اردبیل| «رحیم مؤذن‌زاده‌اردبیلی»؛ مؤذنی که نوای ملکوتی اذانش جهانی شد

 خبرگزاری فارس- اردبیل؛ سرویس فرهنگی: شاید کسی در ایران اسلامی نباشد که «رحیم مؤذن‌زاده اردبیلی» و صدای ملکوتی‌اش را نشناسد. تک‌تک ما حداقل در روز یک‌بار آوای دل‌نشین اذانش را از مناره‌های مساجد یا تلویزیون و یا حتی برنامه اذان گوی تلفن همراهمان می‌شنویم و با آن انس می‌گیریم.

اذانی که در دل می‌نشیند و دل را راهی کوی دوست می‌کند. نوایی که انسان را به خدا نزدیک‌تر می‌کند. نوای دلنشینی که هیچ‌گاه برای انسان تکراری نشده و نخواهد شد. اذانی که از کودکی در سه وعده بر مناره‌های مساجد و در شهر می‌پیچد و گویی انسان را از زمین جدا می‌کند.

گوش کن نوای دلنشینش را گوش کن. نوای دلچسبی که  انسان را از خود بی‌خود می‌کند.

 

 

مطالعه زندگی‌نامه «رحیم مؤذن‌زاده اردبیلی» که روحانیت و معنویت را در دل هر مسلمان زنده می‌کند، بی‌شک خالی از لطف نیست.

«رحیم مؤذن‌زاده اردبیلی» اول مهرماه سال ۱۳۰۴ در محله «تازه شهر» اردبیل و در یک خانواده مؤذن و مذهبی چشم به جهان گشود.اذان‌گویی و نوحه‌خوانی و منبری را از پدرش شیخ عبدالکریم به ارث برد و در مکتب پدر، لقب بلندبالای مؤذنی را یدک کشید.

اذان‌گویی در خانواده مؤذن‌زاده، قدمت بیش از ۱۵۰ ساله دارد و نام خانوادگی آن‌ها نیز به همین دلیل مؤذن‌زاده شده است. در گذشته وقتی در اردبیل شناسنامه می‌دادند، به‌تناسب شغل و حرفه، نام خانوادگی انتخاب می‌کردند. وقتی‌که مأمور اسم نویس از پدربزرگ رحیم می‌پرسد  تو چه‌کاره‌ای؟، گفته بود: ما مؤذن هستیم؛ و این‌گونه شد که پسوند مؤذن به این خاندان اضافه شد.

دوران کودکی رحیم مؤذن‌زاده؛ سرشار از تجربه

 رحیم در دوران کودکی علاقه وافری به علوم دینی و فراگیری قرآن داشت و در مکتب‌خانه، تحت نظر میرزا عزیز، قرآن و دستگاه‌های موسیقی را فرامی‌گیرد.

 پس از یادگیری اصول نوحه‌خوانی و اذان‌گویی، با همراهی پدر در مسجد محله، به این کار مشغول می‌شود و گاه در ایام شهادت اهل‌بیت (ع) برای مداحی به شهرهای اطراف، خصوصاً تالش می‌رود.

 

پسر به‌جای پدر

با سکونت شیخ عبدالکریم در تهران، وی برای تحصیلات حوزوی رهسپار قم می‌شود.

صدای روحانی رحیم، سبب می‌شود تا در مجالس مختلف قم شرکت کرده و به مداحی و مؤذنی بپردازد. وی با تحصیل درس خارج فقه، ساعات ظهر نیز در حرم حضرت معصومه (س) اذان می‌گفت.

در سال ۱۳۲۲ که شیخ عبدالکریم برای نخستین بار در رادیو اذان گفت  تا هفت سال صدای اذان پدر  پای ثابت برنامه‌های سحری بود  تا اینکه در سال ۱۳۲۹ فوت پدر در اثر سکته، دنیایش را عوض می‌کند.

پس از فوت پدرش ، رحیم در سن ۲۵ سالگی قبول می‌کند که به‌جای پدر در رادیو اذان بگوید و در همین سال است که پسر جای خالی پدر را پر می‌کند و با اعلام نام رحیم مؤذن‌زاده اردبیلی توسط مجریان رادیو، پسوند ‌«زاده اردبیلی» به نام خانوادگی وی اضافه می‌شود تا به مردم بگویند رحیم پسر شیخ عبدالکریم است و این نام خانوادگی تا آخر عمر، با رحیم پابرجا می‌ماند.

اتصال به بالا در رادیو

رحیم مؤذن‌زاده اردبیلی تا سال ۱۳۳۴ که بتواند اذانش را در رادیو ضبط کند، در مسجد امام تهران و رادیو ملی به‌صورت زنده اذان می‌گفت.

وی در ایام روزه‌داری ماه رمضان  هر روز در مسجد ارگ اذان می‌گفت و از آنجا به‌صورت زنده در رادیو پخش می‌شدتا اینکه یکی از روزهای رمضان سال ۱۳۳۴ ، رحیم در رادیو حاضر می‌شود و به مسؤول وقت استودیو رادیو شدیداً اصرار می‌کند که الآن باید اذانش را ضبط کنند.

جعفر مؤذن‌زاده اردبیلی، پسر ارشد حاج رحیم دراین‌باره می‌گوید: پدرم می‌گفت آن روز حال خاصی داشته و گویا به‌ او الهام شده بود که باید اذان را همان لحظه برای ضبط بخواند.

به گفته خودش وقتی برای ضبط این اذان به استودیوی رادیو رفت، اذان را در تمام گوشه‌ها امتحان کرده و دیده که جا نمی‌افتد. می‌گفت وقتی اذان را در این گوشه خواندم، احساس کردم که به بالا وصل شدم. دیگر تا پایان اذان، در استودیو نبودم.

اواخر عمر رحیم مؤذن‌زاده اردبیلی و آرزویی که روزی محقق شد

مؤذن‌زاده اردبیلی، در آخرین ماه‌های زندگی‌اش با اینکه با بیماری سرطان مبارزه می‌کرد، به آرزویش رسید و به دیدار یار در سرزمین وحی رفت و حاجی شد.

چه سعادتی بالاتر از اینکه در مکه باشی و در نزد خدا اذان بگویی؟

با درخواست حجاج سایر کشورهای اسلامی، رحیم مؤذن‌زاده اردبیلی برای آخرین بار در عرفات زبان به مؤذنی می‌گشاید.

پسرش در این توصیف می‌گوید: از پدرم خواستند که در عرفات اذان بخواند و جمله «علیا ولی‌الله» را نگوید ولی پدرم قبول نکرده بود و در نهایت راضی شدند که اذانش را کامل بخواند. او می‌گفت ۲۰ دقیقه طول کشید تا من اذان بخوانم.

و این‌ یکی از بدیع‌ترین نمونه‌های اذان بود که نه‌تنها در ایران بلکه در سراسر جهان مورد توجه قرار گرفت.

 

و اما ...

او از سال ۷۴ با بیماری سرطان مثانه مقابله می‌کرد اما پس از بازگشت از سفر حج به علت پیشروی بیماری سرطان در بیمارستان بستری می‌شود. پزشکان برای بهبود وی سخت تلاش می‌کنند اما سرطان دیگر تمام بدن او را فرا گرفته بود.در نهایت تأسف و تأثّر، رحیم مؤذن‌زاده اردبیلی در سن ۸۰ سالگی در ششم خرداد سال ۱۳۸۴ دعوت حق را لبیک می‌گوید.

به گزارش خبرنگار فارس در اردبیل، رحیم مؤذن‌زاده اردبیلی، بی‌شک یکی از اعجوبه‌های عالم اسلام است که روحانیت، معنویت، عشق و زیبایی در ثانیه به ثانیه‌ی صوت داوودی‌اش موج می‌زند. نسیم امیدی که از اذان ملکوتی‌اش جاری می‌شود هر کافری را به مسلمان می‌کند.

خودش هم مفتخر بود که با آن اذان، برای اسلام و مملکتش کاری کرده است و می‌گفت  از دار دنیا نه ثروتی دارم و نه مکنتی و همین یک اذان برایمان بهترین خیر است.

و اینجاست که باید ایمان داشت: «آنچه از دل برآید ، لاجرم بر دل نشیند.»

 

 

 

گزارش: محمد سیدقیم

انتهای پیام/3463/719

این مطلب را برای صفحه اول پیشنهاد کنید
نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری فارس در وب سایت منتشر خواهد شد پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
Captcha
لطفا پیام خود را وارد نمایید.
پیام شما با موفقیت ثبت گردید.
لطفا کد اعتبارسنجی را صحیح وارد نمایید.
مشکلی پیش آمده است. لطفا دوباره تلاش نمایید.
همراه اول