اخبار فارس من فارس TV فارس پلاس افکار سنجی زندگی

استانها  /  آذربایجان شرقی

شهریار، با مردم عاشق می شود

شاعر و نویسنده نام‌آشنای کشورمان با بیان اینکه شعر شهریار با فرهنگ ملی ایرانیان عجین شده است، گفت: مردم با چنین شاعری، نوعی احساس یگانگی دارند. شهریار با مردم عاشق می‌شود

شهریار، با مردم عاشق می شود

خبرگزاری فارس- فرشید باغشمال: عبدالجبار کاکایی، شاعر و نویسنده نام‌آشنای کشورمان است که نامش، به خصوص در حیطه ترانه‌سرایی در سال‌های اخیر، زبان‌زد بوده است. کاکایی معتقد است «سرآمدی شهریار، چنان واضح و مسلم است که توصیف آن، دشوار می‌نماید.» با این شاعر، در مورد جایگاه ادبی استاد شهریار بیشتر صحبت کردیم.

شعر شهریار با فرهنگ ملی ایرانیان عجین شده است/ شهریار، با مردم عاشق می شود

جناب کاکایی، در تحلیل جایگاه بی‌همتای استاد شهریار، چه نکاتی بارز است. به بیان دیگر، چه نکاتی است که این شاعر را از دیگر چهره‌های شعر فارسی، متمایز می‌کند.

سرآمدی شهریار، چنان واضح و مسلم است که توصیف آن، واقعا ‌دشوار است. نظری که من همیشه در مورد شهریار تاکید می‌کنم این است که شعر او با فرهنگ ملی ما عجین شده‌است. شهریار، از غربال ذوق عامه بیرون آمده‌‌است. از این رو، او، چه در شعرهای عاشقانه و چه در آثار آئینی خود،  واجد ویژگی‌های متنوع فرهنگ کشور ماست. یعنی شهریاری که «علی ای همای رحمت» را می سراید، «آمدی جانم به قربانت» را هم می‌سراید؛ و به این ترتیب، مردم با چنین شاعری، نوعی احساس یگانگی دارند. شهریار با مردم عاشق می‌شود و همراه مردم نماز می خواند. اعتقادات و آئین‌های روزگار خود را گرامی‌ می‌دارد. 

شهریار به عنوان بخشی از پیوند فرهنگ آذری و ایرانی، اهمیت استراتژیک و فوق‌فرهنگی دارد

نقش‌ استاد شهریار در جریان تحولات ادبی آن دوره، از نظر فرم، زبان و محتوا، چطور ارزیابی می‌کنید؟ 

شهریار به عنوان بخشی از پیوند فرهنگ آذری و ایرانی، اهمیت استراتژیک و فوق‌فرهنگی دارد. همه این دلایل سبب شده که شهریار در معدل‌گیری از سبک‌های گذشته شعر فارسی اعم از خراسانی، عراقی و هندی، از حیث تالیف، عناصر روانی شعر از قبیل فصاحت، جزالت و قدرت‌بیان، در زمره شاعران   برتر باشد. شهریار - بر خلاف شاعرانی از قبیل «فروغی» که بعد از دوره بازگشت ادبی، تنها به سبک عراقی رجوع کرد یا «فتحعلی‌خان صبا» که پس از این دوره، تنها به سبک خراسانی پرداخت-  به معدل‌گیری از سبک‌های گذشته پرداخته و به طور متساوی و متناوب، از هر یک از سبک‌های هندی، عراقی و خراسانی بهره‌ گرفت. 

شهریار،  بیشتر یک شاعر آکادمیک کلاسیک‌کار بود

مرحوم شهریار با طیف مهمی از هنرمندان موسیقی از قبیل مرحوم صبا و استاد عبادی، در ارتباط بوده؛ با این حال جز آثار انگشت‌شمار، شعر شهریار بازتاب خاصی در جریان جدی  موسیقی نداشته است. این موضوع را چطور بررسی می‌کنید؟

قرار گرفتن در حلقه شبکه‌های تولید آثار موسیقیایی، خیلی مهم است. شاید این حرف من قدری غریب باشد. امروز هم شاهد هستیم قرار گرفتن شاعران در حلقه موسیقی (به عنوان یکی از هنرهای تالیفی)، مسیر شعر و زندگی‌شان را تغییر می‌دهد. به عنوان مثال «هوشنگ ابتهاج» به واسطه همکاری با واحد موسیقی رادیو و تلویزیون مورد توجه قرا گرفت. اما شهریار،  بیشتر یک شاعر آکادمیک کلاسیک‌کار بود و خیلی خود را درگیر فضای موسیقی نکرد. ساختن تصنیف حالت خاصی دارد. قدیمی ها می‌گفتند «قول و غزل». شعری که مناسب لحن بود می‌گفتند «قول» و آن شعری که مناسب نوشتار بود می‌گفتند «غزل». قول را می‌گرفتند. شهریار به سمت کلامی که با موسیقی تلطیف‌ شود، نرفت. آثار شهریار از حیث خوانش و قرائت سرتر از ابتهاج است؛ اما سابقه و خاطراتی که از آثار ابتهاج داریم شاید بیشتر ذهن را به طرف موسیقی هدایت می‌کند.

انتهای پیام/۶۰۰۳۲

این مطلب را برای صفحه اول پیشنهاد کنید
نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری فارس در وب سایت منتشر خواهد شد پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
Captcha
لطفا پیام خود را وارد نمایید.
پیام شما با موفقیت ثبت گردید.
لطفا کد اعتبارسنجی را صحیح وارد نمایید.
مشکلی پیش آمده است. لطفا دوباره تلاش نمایید.
همراه اول