شنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۰ - ۱۲:۳۰

استانها  /  فارس

علی، اوج تجلی مردانگی و مهر پدری

۱۳ رجب، زمین مقدم مردی شد که مرامش خداگونه است، پدر خاک است و امیر افلاک و در میدان عمل، ثابت قدم و بی باک، فرزند خلف پرده‌دار کعبه ابوطالب و فاطمه بنت اسد(ع) و این روز در فرهنگ اسلامی و به یمن میلاد شاه مردان روز مرد است و به شکرانه پدری امامت، روز پدر.

علی، اوج تجلی مردانگی و مهر پدری

به گزارش خبرگزاری فارس از شیراز، چلچله‌ها به تمنّای پاسخ او، آمدن بهار را نوید می‌دهند، او که مهربانی را نثار عالمیان می‌کند و لاله‌ها در دشت دلدادگی از عشق او شور زندگی می‌گیرند، او که در کوچه باغ باورمان، ماندنی و جاویدان است.

قوهای سپیدبال آرام دریایی، صبحشان را با نام او آغاز می‌کنند و آفاق پرواز همه پرندگان مهاجر است. او که تجلّیِ هستی و مظهر ایمان است و شهر دلمان همراه با نفس پاک او نفس می‌کشد و نبض هستی‌اش به تپش می‌افتد.

دنیا برای جلوه تمام وجودش کوچک بوده و هست و وجودش پایان شام انتظارمان و صبح صادق شام تار انسانیت بوده و بهار جاودان زندگی همه ما انسان‌ها است.

در آسمان غوغا است، فرشتگان هلهله‌کنان بین زمین و آسمان، در رفت و آمدند، از شوق بر آسمان سر می‌سایند و بال‌هایشان از گل‌های بهشتی عطری ناب و محمدی بر زمین می‌پاشد.

زمین و آسمان یکی شده و دنباله حلول نور از آسمان به زمین رسیده است، همه جا نور است و نور، کعبه مرکز ارتعاش نور الهی شده و ملائک نیز به دور این خانه امن در حال طواف.

و ناگهان انفجار نور، زمین و زمان و آسمان را در بر می‌گیرد و صدای هلهله شادی فرشتگان و ملائک همه جا طنین می‌افکند.

آبشار نور خط سبز رحمت را از آسمان به زمین می‌کشد و صدایی نو و تازه گوش زمین و زمان را می‌نوازد، آری، صدا، صدای کودکی است که نور وجودش درون کعبه را جلوه‌ای تازه بخشیده، کعبه مرکز نور است و دیوارهای ستبرش با دیدن این نور شکوفا می‌شود

و علی(ع) می‌آید تا رحمت بیاید، علی(ع) می‌آید تا عدالت بیاید، تا حوض کوثر فوران کند و می‌آید تا خنده بر لبان محمد(ص) شکوفا شود.

آری... علی(ع) می‌آید تا آب زلال و پاک الهی بر کویر تشنه عدالت، بر زمین بارور شود، می‌آید تا مرکز ثقل شود، مرکز ثقل یازده پاک‌کردن سبز و سرخ علوی و محمدی، علی می‌آید تا هر بت و بت‌خانه‌ای ویران شوند و شیاطین جن و انس شرمنده از جسارت.

علی(ع) می‌آید تا سرچشمه هدایت، ولایت و سعادت انسان در زمین شکل بگیرد. جاری شود، می‌آید تا عدالت بیاید، مهر، محبت و مودت باید، می‌آید تا مظلومان تاریخ جان بگویند و جان بگیرند.

ساقه‌های نیلوفری از پایه‌های عرش بالا رفته و سریر ولایت را به عطر وجودی خود آراسته‌اند، تا او بیاید و بر تکیه گاه پوشیده از رازقی آن تکیه زند و اشهد أنٌ علیا ولی الله طنین‌انداز شود، درون کعبه چه غوغایی است امروز! ملائک، بال در بال، گستره آسمان‌ها را پوشانیده‌اند و جبرائیل و میکائیل و اسرافیل حلقه خانه کعبه شده‌اند تا پر به نور وجود او بسایند!

طنین نام او هلهله شادی ملائک است، جام‌های افلاکیِ عاشقان به سوی او می‌آیند و گیسوان سیاه شبْ به یُمن وجود او گل خنده‌های نقره‌ای را در میان آبشار آسمانی‌اش تقسیم می‌کند؛ چرا که علی(علیه السلام) آمده است.

او که شافع محشر است و فاتح خیبر، امیر بیان است و بر سر بزنگاه مظلومان را امان، کلامش فوق کلام المخلوق است و دون کلام الخالق، اسدالله الغالب است و عصاره ناب وجود ابوطالب، علی است و اعلی، ولی است و مولا و همتای بی نظیر زهرا(س).

نامش از ابتدای خلقت مکتوب بر ساق عرش بوده تا ناصرالنبی(ص) باشد و وصی او و مأمن ولایت، ستاره وجودش مخزن الانوار است و وجود بی‌بدیلش مخزن الاسرار.

دامان پر از مهر فاطمه بنت اسد در دل کعبه گل وجودش را در خود گرفت، کعبه خندید و دیوارها لبخند زنان در مسیر عبورش شکوفا شدند و مظهر العجایب شد، آمد و مکه جان تازه‌ای گرفت تا جایی که نه خدا توانمش خواند، نه بشر توانمش گفت، متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را و ذوالفقارش شهره آفاق گردید و در چشم به‌هم زدنی امیر عرب، پهلوان هر میدانی و یعسوب‌الدین بود و مایه ندامت دشمن از دشمنی و کین.

ابهتش تا جایی است که تمام واژه‌ها، از توصیف او عاجزند و عظمتش چنان است که تمام عقل‌ها از درک بزرگی‌اش قاصر! علو مقامش آن‌چنان بلند است که دست هیچ قلمی برای بیانش توان یاری ندارد و بلندای وجودش در پهنای هیچ اندیشه‌ای نمی‌گنجد.

زمین و زمان به حرمت آمدنش گوشه عزلت گزیده‌اند و بشر به شکرانه نعمت وجودش، معتکفانه دست سپاس بر دامان حق می‌ساید و در سایه لطف او که در نهایت بزرگی، در مقابل پرودگار بزرگترین افتخارش بندگی او بود؛ رسم بندگی را تمرین می‌کند.

۱۳رجب نه برای شیعیان، که عید عالمیان است و میلاد مولود کعبه، هم او که در شهر علم پیامبر است و برای زهرا(س) شایسته‌ترین همسر و در میان فرزندان انسان، مایه فخر پدر و در برادری عادل‌ترین برادر و در میدان مبارزه برترین دلاور.

پدر خاک بود و همزاد ماه، راه هر گمراه بود و رفیق چاه، پدر یتیمان بود و در کنار کوثر، شاه، ذات الصفات العالیه بود و میزان عدل در دکة‌القضاء و در هر حال امید مظلومان و امیر دلها.

در نجف از تلألو نامش درخشندگی یافت و ایوان نجف از صفای وجودش مصفا شد و زمین با حضورش عزت یافت و ما شیعه او و چشم به راه کرمش چرا که خوب می‌دانیم؛ به ذره گر نظر لطف بوتراب کند، به آسمان رود و کار آفتاب کند.

میلادش بهانه‌ای شد تا به پاس پدر عالمیان بودنش، دستان پر مهر پدرانمان را بوسه باران کنیم و قدردان مردی و مردانگی و مهرورزی شان باشیم، روز پدر مبارک.

انتهای پیام/س

نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری فارس در وب سایت منتشر خواهد شد پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
Captcha
لطفا پیام خود را وارد نمایید.
پیام شما با موفقیت ثبت گردید.
لطفا کد اعتبارسنجی را صحیح وارد نمایید.
مشکلی پیش آمده است. لطفا دوباره تلاش نمایید.
همراه اول