دوشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۹۹ - ۰۷:۰۸

استانها  /  همدان

۷۱۰/ شهید حسن مختاریان: ندای حسین(ع) را لبیک گویید

شهیدحسن مختاریان در وصیت‌نامه خود آورده است: ای حسین جان، امام مظلوم من ما پیروانت در فضاى گرم و خونین ایران‌زمین دست مردانگى مشت کرده و به نداى غیبى و تنهایی‌ات لبیک مى‌گوییم.

۷۱۰/ شهید حسن مختاریان: ندای حسین(ع) را لبیک گویید

به گزارش خبرگزاری فارس از همدان، «شهید»؛ شاهد شهود عرفانی شد و نقش هرچه خوبی را در چهارفصل گیتی نمایان کرد و چشم ستارگان آسمان را روشن، ققنوس هشت جنت که هفت آسمان را مجذوب خود کرده است، همان عاشقی که در وادی مقدس عاشقی، پر پرواز گشود و فرشتگان را نوازشگر روح نابش کرد.

می‌خواهیم هر روز را با نامی و یادی از این ستاره‌ها،‌ شب کنیم و کار را با تبرک و مدد از این عارفان عاشق آغاز؛ باشد که ادای دینی باشد بر آن همه رشادت، شهامت، مجاهدت و شجاعت... «برگ سبزی، تحفه درویش»، «تا چه قبول افتد و چه در نظر آید»

تبرک لحظاتمان با شهید حسن مختاریان:

به نام او که همه از اوییم و همه بسوى او بازمى‌گردیم.

با درود بى‌پایان به آقا امام زمان(عج) و نایب بر حقش حضرت امام و با درود بى‌پایان به ارواح طیبه شهدای اسلام. به نام تو اى هستى‌بخش که هستى‌ام از توست و اشرف مخلوقات فقیر و درمانده درگاهت است، آن بى‌چیزى که همه چیزش بدادى و وجودش بخشیدى و او سو به طغیان نهاد. نسیان در وجودش رسوخ کرد که کسى است اما زهى‌ خیال باطل که بى‌تو هیچ است.

به نام تو که جز تو نتوانم یافت کسى را که آمرزنده کوه گناهانم باشد چگونه تو را بستایم که عاجزم و ضعیفم اما امید به بزرگواریت و رحمت بى‌پایانت مرا بر آن داشته است که از تو بخواهم که هدایتم کنى و حجاب‌هایم بدرى و مرا از زندان‌ها و قفس‌ها رهاییم بخشى و اکنون که بسوى تو هجرت آغاز کرده‌ام توانم بخش تا از حجاب‌هاى خویش و خانه‌هاى نفسى رهایى یابم و همراه با کاروان عشاق مهاجرت کرده و تا کهکشان شهادت پرواز کنم که بى‌یاریت توانى ندارم.

اى معبود! اى معشوق! حجاب‌هایم را بدر، قفس‌هایم را بشکن، زنجیرهایم را پاره کن تا به سوى تو پر بکشم. پروازم بیاموز که سخت دلشکسته‌ام دلم به تنگ آمده است و زنجیرها آزارم مى‌دهد از نورت روشنایی‌ام بخش تا از ظلمات خارج شوم چگونه سپاس‌ات گویم اى تنها سزاوار ستایش که سخت عاجزم.

ای امام من،‌ حسین جان! اگر در فضاى داغ و خونین کسى به فریادت نرسید و نداى تو را لبیک نگفت ما پیروانت در فضاى گرم و خونین ایران‌زمین دست مردانگى مشت کرده و به نداى غیبى و تنهایی‌ات لبیک مى‌گوییم.

و اما در آخر از پدر بزرگوارم و مادر عزیزم که زحمت‌هاى بى‌نهایت به پاى این بنده کشیده‌اند و توانستن حسین(ع)، این آزاده را بر من بشناسانند حلالیت مى‌خواهم و از برادرم رضا جدا حلالیت مى‌خواهم و از خواهرانم مى‌خواهم تقوا پیشه کنند و حجاب را حفظ کنند.

از فامیل‌ها حلالیت مى‌خواهم در پایان از همه دوستانم حلالیت مى‌خواهم بخصوص بچه‌هاى مسجد زینبیه و از همه مى‌خواهم اگر خداوند توفیق شهادت را به بنده حقیر عنایت کرد مراسم را در کمال سادگى برگزار کنید.

انتهای پیام/89001/

نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری فارس در وب سایت منتشر خواهد شد پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
Captcha
لطفا پیام خود را وارد نمایید.
پیام شما با موفقیت ثبت گردید.
لطفا کد اعتبارسنجی را صحیح وارد نمایید.
مشکلی پیش آمده است. لطفا دوباره تلاش نمایید.
همراه اول