مطالبه مردمی برای اصلاح بازار خودرو و پایان انحصارپیشنهادهامطالبه مردمی برای اصلاح بازار خودرو و پایان انحصار
جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان رئیسجمهور محترم جمهوری اسلامی ایران با سلام ما مردم سالهاست هزینهی انحصار، سیاستگذاری نادرست و نبود رقابت مؤثر در بازار خودرو را با جان، مال و کرامت خود پرداخت میکنیم. امروز خودرو در ایران نه یک کالای مصرفی عادی، بلکه نمادی از فشار اقتصادی، بیاعتمادی و نارضایتی عمومی شده است؛ کالایی با قیمتهای چندبرابری، کیفیت پایین و ایمنی که جان هموطنان را تهدید میکند. جنابعالی همواره بر «عدالت»، «شفافیت» و «حفظ کرامت مردم» تأکید داشتهاید. بازار خودرو یکی از مهمترین عرصههایی است که این اصول میتواند به اقدام عملی و ملموس برای مردم تبدیل شود. مطالبات مشخص ما به عنوان شهروندان این کشور چنین است: 1. شکستن انحصار و ایجاد رقابت واقعی حتی با واگذاری خودروسازان، تا زمانی که واردات محدود و پرهزینه باشد، رقابت شکل نمیگیرد. آزادسازی واقعی واردات خودرو، به ویژه خودروهای اقتصادی و ایمن، میتواند تولیدکننده داخلی را وادار به بهبود کیفیت و کنترل قیمت کند. 2. پایان قیمتگذاری دستوریِ رانتی قیمتگذاری دستوری در عمل نه به نفع مردم بوده و نه به نفع تولید؛ بلکه باعث شکلگیری رانت، دلالی، قرعهکشی و اختلاف شدید قیمت کارخانه و بازار شده است. اگر حمایت لازم است، این حمایت باید بهصورت شفاف و مستقیم به مصرفکننده برسد، نه از مسیرهای غیرشفاف. 3. واردات هدفمند به نفع طبقه متوسط و کمدرآمد درخواست مردم واردات خودروهای لوکس نیست؛ بلکه دسترسی به خودروهای استاندارد، ایمن و اقتصادی با قیمت معقول است تا فشار تقاضا از بازار داخلی برداشته شود. 4. نظارت مؤثر و شفاف دولت نظارت دولت زمانی معنا دارد که همراه با شفافسازی باشد؛ اعلام عمومی هزینه واقعی تولید، سود، مالیاتها و دلایل اختلاف قیمت کارخانه و بازار، حق بدیهی مردم و شرط بازگشت اعتماد عمومی است. جناب آقای رئیسجمهور اصلاح بازار خودرو نه یک مطالبه جناحی، بلکه یک خواست عمومی و ملی است. اقدام شجاعانه در این حوزه میتواند نشانهای روشن از ترجیح منافع مردم بر منافع گروههای خاص باشد. ما این نامه را از سر امید به اصلاح و شنیدهشدن صدای مردم منتشر میکنیم. با احترام یک شهروند ایرانی
جناب آقای دکتر محمد باقر قالیباف، ریاست محترم مجلس شورای اسلامی،، رئیس جمهور و کابینه دولت
1000پیگیری از مسئول مربوطه10٬000پیگیری از عالی ترین مسئول
این فناوریها ترمز تورم مسکن را میکشد
تورم و طولانیبودن زمان ساخت موجب شده سرمایهگذاران به بازار مسکن ایران رغبت نشان ندهند. فناوریهای ساخت سریع مسکن، با کاهش زمان ساخت از بیارزش شدن سرمایه سازندگان جلوگیری میکند.
گروه اقتصادی خبرگزاری فارس؛ بحران مسکن در ایران با مفاهیمی چون کمبود عرضه، سوداگری یا گرانی زمین پیوند خورده، اما عامل تعیینکننده دیگری نیز وجود دارد. زمان ساخت طولانی و تورم، عامل فرار سرمایهگذاران از بازار پرریسکِ ساخت و ساز است.در اقتصاد فعلی ایران، پروژهای که ۱۸ تا ۲۴ ماه طول میکشد، برای بسیاری از سازندگان منفعتی به همراه ندارد. سازندهای که امروز ساخت را آغاز میکند، نمیداند در زمان تحویل آیا سرمایهاش حفظ شده یا نه و آیا میتواند با قیمت تمامشده، پروژه را به سرانجام برساند. نتیجه این وضعیت، عقبنشینی تدریجی سرمایه از بخش مسکن و کاهش عرضه مؤثر است.روشهای ساخت سریع مسکن با کاهش فاصله زمانی میان شروع سرمایهگذاری و تبدیل آن به واحد قابل فروش یا سکونت میتواند راهحلی برای این مسئله باشد. تجربه کشورهای مختلف نشان میدهد که روشهای صنعتی و نیمهصنعتی ساخت، در پاسخ به همین مسئله زمان توسعه یافتهاند. در سنگاپور، استفاده از ماژولهای حجمی پیشساخته (PPVC) باعث شده بخش عمدهای از فرآیند ساخت به کارخانه منتقل شود و زمان اجرای پروژهها بهطور محسوسی کاهش یابد. در ژاپن، شرکتهای بزرگ مسکن با تولید صنعتی واحدهای مسکونی، توانستهاند ساخت را از یک فرآیند پرریسک کارگاهی به یک روند قابل پیشبینی تبدیل کنند. در بریتانیا، مجموعهای از روشها تحت عنوان «روشهای نوین ساخت» (MMC) به کار گرفته شده که شامل پانلیسازی، پیشساخت اجزای ساختمانی و سیستمهای خشک است. حتی در برخی کشورها مانند هلند و آمریکا، چاپ سهبعدی ساختمان بهصورت محدود برای کاهش زمان اجرای پوسته بنا مورد آزمایش و استفاده قرار گرفته است.
نکته مشترک این تجربهها آن است که فناوری ساخت سریع، ابزار مدیریت ریسک زمان بوده است. این کشورها با انتقال بخشهایی از ساخت به محیط کنترلشده کارخانه، وابستگی پروژه به نوسانات نیروی انسانی، شرایط کارگاهی و تاخیرهای اجرایی را کاهش دادهاند. نتیجه، کوتاهتر شدن دوره ساخت و افزایش قابلیت برنامهریزی مالی برای سازنده بوده است.در ایران نیز، منطق استفاده از ساخت سریع دقیقاً از همین جا ناشی میشود. در اقتصادی تورمی، سازنده به دنبال روشی است که سرمایهاش کمتر در معرض فرسایش زمانی قرار بگیرد. صنعتیسازی، پانلیسازی، پیشساخت تاسیسات و سرویسهای بهداشتی، یا استفاده از سیستمهای سبک و خشک، همگی میتوانند زمان پروژه را کاهش دهند و انگیزه سرمایهگذاری را تا حدی احیا کنند.اشاره به این نکته ضروری است که با توجه به اینکه بخش مهمی از پروژههای مسکونی در ایران در محدودههایی اجرا شدهاند که زیرساختهای شهری لازم را نداشتهاند، همچنان توجه به تامین زیرساختها اهمیت دارد. راهحل واقعبینانه آن است که ساخت سریع بهعنوان بخشی از یک زنجیره دیده شود، نه بهعنوان جایگزین برنامهریزی شهری. فازبندی پروژهها، شروع ساخت در مقیاسهای قابل کنترل، و همزمانسازی پیشرفت ساختمانی با آمادهسازی زیرساخت، میتواند هم ریسک تورم را برای سازنده کاهش دهد و هم از تکرار تجربههای ناموفق جلوگیری کند.
در این میان، تمرکز بر فناوریهایی که بیشترین اثر را بر زمان دارند، مانند پیشساخت تاسیسات و اجزای تکرارشونده، میتواند بدون تحمیل هزینههای سنگین، کارآمدتر باشد.سیاستگذاران در حوزه مسکن میتوانند افق قابل پیشبینی برای پروژههای مسکونی ایجاد کنند. اگر فناوریهای ساخت سریع در جای درست بهکار گرفته شوند، میتوانند یک راهحل موثر باشند.#مسکن
08:58 - 19 بهمن 1404
2 پاسخ
@soheilt19 بهمن 1404در پاسخ به
@user17081731898919 بهمن 1404در پاسخ بهراهکار حل معضل مسکن برای کشوری مثل ایران که محدودیتی در زمین ندارد، دست برداشتن دولت از احتکار زمین است، مولفه ای که بیش از 50 درصد در هزینه ساخت تاثیر دارد! این راهکارهای قوطی کبریتی که مشکلی را حل نمی کند.
