يکشنبه ۶ مهر ۱۳۹۹ - ۱۶:۳۳

استانها

به مناسبت شهادت حضرت احمدبن موسی‌بن جعفر (ع)

گذری بر زندگینامه حضرت شاه‌چراغ (ع) چهل‌چراغ تابان دیار فارس

امروز سالروز شهادت حضرت احمدبن موسی‌بن جعفر (ع)، از فرزندان امام موسی کاظم (ع) معروف به سیدالسادات و شاه‌چراغ است.

گذری بر زندگینامه حضرت شاه‌چراغ (ع) چهل‌چراغ تابان دیار فارس

به گزارش خبرگزاری فارس از شیراز، حضرت شاه‌چراغ (ع) از شخصیت‏های عالی‌مقام و جلیل‌القدر و پرهیزکار بود.

آگاهی درباره زندگی این حضرت بسیار اندک و برخی از مقاطع زندگی ایشان مبهم و در منابع جز به بعضی از قسمت‏های زندگی شاه‌چراغ (ع) پرداخته نشده است.

در مورد رابطه احمد با پدرش این اندازه آورده‏‌اند که امام کاظم (ع) او را دوست داشت و ملکی از خود به‌ او بخشید و وی را به بخشندگی و دلیری ستود.

مورخان گزارش داده‌‏اند که پس از شهادت امام کاظم (ع)، مردم مدینه به لحاظ شخصیتی که احمد داشت، به در خانه او رفته و با وی بیعت کردند و او پیشاپیش جمعیت به مسجد پیغمبر رفت و خطبه‏‌ای خواند و به مردم گفت: «ای کسانی که با من بیعت کرده‌اید، بدانید که من خودم با برادرم علی (علی‌بن‌موسی‌الرضا (ع) بیعت کرده‌‏ام و او واجب‌الاطاعة و بر من و شما است که از او اطاعت کنیم» و سپس از منبر پایین آمده و به اتفاق مردم به در خانه برادرش رفته و با حضرت بیعت کردند.

درباره آمدن احمدبن موسی (ع) به ایران و انگیزه او گزارش‏های گوناگون وجود دارد و این قسمت از زندگی وی فاقد شفافیت است.

برخی عقیده دارند که احمد در بغداد ساکن بود و آن‌گاه که خبر شهادت و در گذشت ناگهانی امام رضا (ع) را شنید، به‌شدت ناراحت شد و گریه کرد، آن‌گاه با همراهانی بسیار (حدود 3 هزار نفر) به خون‌خواهی و انتقام از مأمون خروج کرد و روی به ایران نهاد.

بر پایه این گزارش او در قم و ری با سپاهیان مأمون جنگید و سرانجام به خراسان آمد و در جایی نزدیک اسفراین طی جنگ با لشکریان مأمون کشته شد.

بعضی دیگر باور دارند که احمد پیش از درگذشت امام رضا (ع) و مقارن با ولایتعهدی او همراه جماعتی قصد ایران کرده تا به برادرش ملحق شود.

بر اساس این گزارش حرکت او به طرف فارس بود.

این گزارش نیز به صورت‏های گوناگون بیان شده است. برخی آورده‏‌اند که عامل مأمون در نزدیکی شیراز با او جنگید و هنگامی که یاران احمد شنیدند امام رضا(ع) وفات یافته است، متفرق شدند و به سوی شیراز رفتند.

مورّخان در مورد شهادت و یا وفات و محل دفن احمدبن‌موسی نیز اختلاف دارند که این اختلاف مبتنی بر آن است که وی به اسفراین رفته و در آن جا به شهادت رسیده و یا در شیراز وفات یافته و یا به شهادت رسیده است.

برخی عقیده دارند وی در اسفراین به شهادت رسید و در همان جا دفن شد و زیارتگاه او همان جا است.

براین اساس قبر احمد در اسفراین و یا مکان‏های دیگر بوده و آرامگاه شیراز مربوط به احمدبن موسی نیست.

برخی دیگر باور دارند که احمدبن موسی در شیراز در جنگ با عامل مأمون شهید شد و یا این که در این شهر مخفی شد و بعد وفات کرد و در همان جا دفن شد. امین بعد از گزارش آنانی که محل دفن احمد را اسفراین و یا مکان دیگر می‌داند، می‌نویسد: «... و هذا غریب مخالف للمشهور من ان مشهده شیراز...».

حقیقت امر آن است که به طور قاطع نمی‌توان گفت قبر وی در کجا قرار دارد، اما شواهد و قرائن دیدگاه آنانی را که قایل هستند شیراز محل دفن احمد است، تأیید می‌کند و مشهور همین است.

محسن امین بعد از بیان عقیده آنانی که محل دفن احمدبن موسی را در اسفراین و یا مکان دیگر می‌دانند، می‌نویسد «این عقیده بعید و مخالف با عقیده مشهور است که محل شهادت و قبر او شیراز است».

تاریخ وفات احمدبن موسی به‌طور دقیق معلوم نیست، اما برخی تاریخ وفات را حدود 203 که همزمان با شهادت امام هشتم (ع) است ذکر کرده‌اند.

انتهای پیام/‌2448/ع30/گ1003

نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری فارس در وب سایت منتشر خواهد شد پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
Captcha
لطفا پیام خود را وارد نمایید.
پیام شما با موفقیت ثبت گردید.
لطفا کد اعتبارسنجی را صحیح وارد نمایید.
مشکلی پیش آمده است. لطفا دوباره تلاش نمایید.

پر بازدید ها

    پر بحث ترین ها

      بیشترین اشتراک

        همراه اول