105 مورد محدودیت مستند به «برجام»

رئیس کمیته هسته‌ای مجلس شورای اسلامی طی یادداشتی به 105 مورد محدودیت مستند به «برجام» پرداخت.
به گزارش خبرنگار پارلمانی خبرگزاری فارس،‌ ابراهیم کارخانه‌ای نماینده مردم همدان و فامنین در مجلس شورای اسلامی طی یادداشتی به تشریح 105 مورد محدودیت مستند به «برجام» پرداخت.متن کامل این یادداشت به این شرح است:موضوع هسته‌ای یک مسئله ملی است که همه ملت ایران بر آن اتفاق نظر دارند و بدون شک در اینکه حقوق هسته‌ای ملت ایران در روند مذاکرات می‌بایست حفظ گردد؛ احدی مخالفتی نخواهد داشت و برخی اختلاف دیدگاه‌ها نیز صرفاً بر سر میزان داده‌ها و ستانده‌ها و رعایت خطوط قرمز امنیت و اقتدار ملی است. رهبر حکیم و فرزانه انقلاب اسلامی در رابطه با متن منتشر شده مذاکرات فرمودند این متن به دقت مورد بررسی قرار گیرد و مسیر قانونی آن طی گردد و چه تصویب شود و چه نشود در هر حال باید مراقب عهدشکنی و نیز حیله و نیرنگ آمریکایی‌ها بود.در بخش اول این بررسی سعی شده است به دقت داده‌ها و آنچه را که متوجه ملت ایران می‌باشد و از درجه اهمیت‌های متفاوتی برخوردارند به‌صورت فهرست‌وار در یکصدوپنج بند تهیه و به‌دور از هر گونه بیان سطحی و احساسی بلکه بطور واقعی شفاف، واضح و غیر قابل تفسیر مورد قضاوت قرار گیرد.بدون شک مفاد برجام دارای نقاط قوت نیز می‌باشد که مهمترین آن پذیرش حق غنی‌سازی، تحقیق و توسعه و تکمیل راکتور آب سنگین اراک است که علیرغم خواست قدرت‌های جهانی ایران هم‌اکنون آنها را در اختیار دارد.در بخش دوم ستانده‌ها در رابطه با لغو تحریم‌ها به دقت مورد بررسی قرار گرفته که چکیده آن نیز به‌طور شفاف و روشن در ادامه یادداشت منتشر خواهد شد.
الف- محدودیت‌ها در غنی‌سازی و ذخایر اورانیوم1کاهش سانتریفیوژهای نصب شده در نطنز و فردو از مجموع 19000 دستگاه به 6104 دستگاه2.کاهش سانتریفیوژهای فعال و در حال کار IR-1 از 9100 دستگاه به 5060 دستگاه و منع افزایش آنها به مدت 10 سال3.ممنوعیت جایگزینی سانتریفیوژ فعال IR-1  با سانتریوفیوژهای پیشرفته به مدت 10 سال4.الزام به تأیید سانتریفیوژهای خراب شده از سوی آژانس برای جایگزینی با سانتریفیوژهای مشابه به مدت 10 سال5.برچیدن زیرساخت‌های حدود 12000 سانتریفیوژ1-IR در نطنز و فردو و انبار کردن آنها تحت نظارت آژانس6.برچیدن زیر ساخت‌های 1000 دستگاه سانتریفیوژ IR-2M  در نطنز و انبار کردن آن تحت نظارت آژانس7.ممنوعیت غنی‌سازی بیش از 67/3 درصد به مدت 15 سال8.کاهش ذخیره اورانیوم غنی شده UF6  از حدود 10 تن به 300 کیلوگرم9.ممنوعیت نگهداری بیش از 300 کیلوگرم اورانیوم غنی شده 67/3 به صورت UF6 و رقیق نمودن یا فروش مازاد آن در بازارهای بین‌المللی به مدت 15 سال10.ممنوعیت احداث هر نوع تأسیسات غنی‌سازی و ایجاد مرکز تحقیق و توسعه به مدت 15 سال11.محدودیت شدید در دستیابی به 190000 سو غنی‌سازی برای تأمین سوخت مورد نیاز نیروگاه بوشهر به مدت 15 سال12.منع نگهداری اکسید اورانیوم (8O3U) با غنای 20 درصد و لزوم تبدیل آن به صفحات سوخت برای راکتور تحقیقاتی تهران و یا معامله تجاری با خارج و یا اینکه به غنای 67/3 درصد یا کمتر رقیق شود.13.
ممنوعیت تولید و دستیابی به پلوتونیوم 239، اورانیوم 233 و نپتونیوم 237 جدا شده از اورانیوم با غنای بالا (بیش از 20 درصد اورانیوم 235) به مدت 15 سال14منوعیت تولید یا دستیابی به فلز اورانیوم یا پلوتونیوم یا آلیاژ آنها در قالب متالوژی، قالب‌گیری و فرم‌دهی به مدت 15 سال15.ارسال سوخت مصرف‌شده نیروگاه‌های قدرت و تحقیقاتی به خارج از کشور به مدت نامحدود16.ایجاد محدودیت در استفاده از کارخانه تولید سوخت (FMP) فقط برای تولید مجتمع های سوخت مورد نیاز راکتورهای آب سبک و راکتور باز طراحی شده آب سنگین اراک17.صدور سوخت مصرف شده تمامی راکتورهای قدرت و تحقیقاتی در حال و آینده برای پسمانداری یا فرآیندهای بعدی به خارج از کشور18.تکمیل، احداث و یا دسترسی به سلول‌های داغ و یا خرید تجهیزات با تأیید کمیسیون مشترک به مدت 15 سال19.انتقال ضایعات اکسید اورانیوم (8O3U) با غنای20 درصد راکتور تحقیقاتی تهران به خارج از کشور20.منع تولید غنی‌سازی 20 درصد برای تأمین سوخت مورد نیاز راکتور تحقیقاتی تهران و الزام به تهیه آن از خارج کشور21.صادرات هرگونه فناوری و تجهیزات غنی‌سازی و یا مرتبط با غنی‌سازی شامل تحقیق و توسعه با هر کشور دیگر یا با هر نهاد خارجی با موافقت کمیسیون مشترک به مدت 15 سال22.ارائه برنامه بلند مدت (15 ساله) به جای برنامه معمول 10 ساله همزمان با انتشار اعلامیه پروتکل الحاقی23.
تهیه مجتمع‌های سوخت راکتور باز طراحی شده اراک برای نخستین بارگذاری از خارج کشور که مانع از بومی‌سازی تهیه سوخت با همکاری 1+5 در داخل کشور می‌شود24محدودیت ساخت راکتورهای تحقیقاتی و تولید برق صرفاً با استفاده از سیستم خنک کننده آب سبک25.الزام ایران به معاوضه قرص‌های سوخت و مجتمع‌های سوخت طبیعی راکتور 40-IR با اورانیوم طبیعی و یا تبدیل آن به UNH  قبل از راه اندازی راکتور مذکور26.ممنوعیت احداث تأسیسات تبدیل صفحات سوخت  یا ضایعات آنها به هگزار فلوراید اورانیوم (UF6) به مدت 15 سالب- محدودیت‌ها در تحقیق و توسعه و ساخت سانتریفیوژها27.محدودیت تحقیق و توسعه صرفاً بر روی سانتریفیوژهای IR-4, IR-5, IR-6 ,IR-8  به مدت 10 سال علیرغم پیشرفت‌های سریع علمی و استفاده کشورهای پیشرفته از نسل های نوین سانتریفیوژها با قدرت جداسازی 80 الی 300 سو28.محدود شدن تحقیق و توسعه صرفاً به تأسیسات هسته‌ای نطنز به مدت 15 سال29.ممنوعیت تحقیق و توسعه بر روی مواد شکاف‌پذیر در فردو به مدت 15 سال30.ممنوعیت ورود حاصل تحقیق و توسعه غنی‌سازی به چرخه تولید به مدت 10 سال!31.انجام آزمایشات بر روی تک ماشین‌های IR-4 و زنجیره ده‌تایی آن به مدت 10 سال!32.انجام آزمایش‌ها بر روی تک ماشین IR-5 به مدت 10 سال!33.محدودیت تحقیق و توسعه صرفاً بر روی ماشین‌های IR-6  در قالب زنجیره‌های تا 30 تایی از میانه سال هشتم به بعد34.محدودیت تحقیق و توسعه صرفاً بر روی ماشین‌های  8-IR در قالب زنجیره‌های تا 30 تایی از میانه سال هشتم به بعد35.
محدودیت در نگهداری و انبار کردن سانتریفیوژهای 8-IR در نطنز در روی زمین و تحت نظارت آژانس36محدودیت شدید در تولید سانتریفیوژهای پیشرفته IR-8 و IR-6 به تعداد سالیانه تنها 200 دستگاه از هر نوع در پایان سال هشتم (بدون روتور) و از سال دهم به بعد تولید ماشین به همین تعداد در سال37.محدودیت بازفرآوری سوخت مصرف شده و تحقیق و توسعه باز فرآوری به مدت 15 سال و بدون قصد ادامه آن (مادام العمر)38.ممنوعیت استفاده از سایر روشهای پیشرفته جداسازی ایزوتوپی اورانیوم از قبیل روشهای لیزری، نفوذ گازی، الکترومغناتیسی و...39.محدودیت زمانی در تکمیل تحقیقات بر روی ماشین های سانتریفیوژ IR-2M, IR-4 با استفاده از زنجیره 164 تایی حداکثر تا تاریخ 30 نوامبر 2015 و یا تاریخ روز شروع اجرای برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)40.محدودیت انجام آزمایشات بر روی تک ماشین و زنجیره میانی سانتریفیوژهای IR-6 , IR-8 تا نیمه سال هشتم و منع هرگونه آزمایش بر روی زنجیره های بیشتر در طی مدت مذکور41.ایجاد محدودیت مکانی در استقرار ماشین های سانتریفیوژ و زیرساختهای مرتبط به مدت 15 سال42.الزام به مخلوط کردن گاز محصول و پسماند حاصل از زنجیره های 8-IR و 6-IR با استفاده از لوله‌های جوش‌کاری شده به گونه‌ای که با تأیید آژانس امکان برداشت محصول اورانیوم غنی شده و رقیق شده را میسر نسازد.43.لزوم اخذ مصوبه از کمیسیون مشترک جهت تحقیق و توسعه روی سانتریفیوژهای نسل جدید از طریق مدلسازی کامپیوتری و شبیه سازی در مرحله تست مکانیکی به مدت 10 سال44.
الزام به استقرار سانتریفیوژهای 8-IR در سالن B نطنز که باتوجه به کوتاه بودن سقف آن با مشکل جدی مواجه است45اعمال محدودیت در ساخت و تست مکانیکی انواع سانتریفیوژها و لزوم تصویب آن در کمیسیون مشترک46.محدودیت مکانی در تست غنی‌سازی و مکانیکی سانتریفیوژها صرفاً در نطنز و مرکز تحقیقات تهران به مدت 15سال47.محدودیت در چیدمان زنجیره غنی‌سازی سانتریفیوژهایIR-8  و IR-6 تا سقف 30 دستگاه تا نیمه سال هشتم48.منع استفاده ایران از دیگر سانتریفیوژهای پیشرفته غنی‌سازی با وجود پیشرفت های سریع علمی و منسوخ شدن نسل سانتریفیوژهای فعلی طی 10 سال آینده49.محدودیت در مکان استقرار سانتریفیوژها برای تحقیق و توسعه و یا جداسازی ایزوتوپ های پایدار به مدت 15 سال50.جایگزینی سانتریفیوژهای خراب شده مربوط به جداسازی ایزوتوژپهای پایدار با چهار زنجیره ساکن و بدون چرخش در فردو که موجب از دست رفتن زخیره سازی سانتریفیوژهای انبار شده در این سایت می‌گردد.51.محدودیت تست مکانیکی بر روی تا دو ماشین از هرنوع فقط بر روی سانتریفیوژهای IR-1،IR-2M ، IR-4، IR-6، 6S، IR-7، IR-852.محدودیت زمانی برای فرآهم نمودن زیرساخت های ضروری برای نصب سانتریفیوژهای 8-IR بعد از 10 سال53.اعلام موجودی اولیه روتور و بیلوز سانتریفیوژها و مکان های مورد استفاده به مدت 20 سال54.محدودیت در سطح ذخیره و حفظ 500 دستگاه سانتریفیوژهای 1-IR بجای سانتریفیوژهای که خراب می شوند از طریق تولید سانتریفیوژهای مشابه55.
کند شدن حرکت علم و فناوری هسته ای بعلت ایجاد محدودیت های شدید زمانی، مکانی و عملیاتی در تحقیق وتوسعه56محدودیت در تحقیق و توسعه صرفا بر روی سانتریفیوژهای گازی و نادیده گرفتن تحقیق و توسعه در سایر حوزه های علم و فناوری57.محدودیت صادرات هرگونه فناوری و تجهیزات غنی‌سازی و یا مرتبط با غنی‌سازی شامل تحقیق و توسعه با هر کشور دیگر و یا نهاد خارجی به مدت 15 سال58.محدودیت در تحقیق و توسعه بر روی سوخت بر پایه فلز برای راکتور تحقیقاتی تهران با تصویب کمیسیون مشترک به مدت 15- 10 سال59.منع تولید و تست قرص سوخت، میله سوخت و مجتمع های سوخت برای راکتور بازطراحی اولیه اراک قبل از راه اندازی آنج- محدودیت در آب سنگین اراک و تاسیسات هسته ای فردو60.باز طراحی و بازسازی اساسی راکتور آب سنگین اراک نسبت به طراحی اولیه و نگهداری قلب آن در داخل کشور61.تأیید غیرقابل استفاده بودن قلب بتن ریزی شده آب سنگین اراک توسط آژانس62.انتقال مادام العمر سوخت مصرف شده راکتور باز طراحی شده اراک به خارج از کشور63.ممنوعیت تزریق گاز اورانیوم به دو آبشار سانتریفیوژ قادر به چرخش (348دستگاه) در فردو به مدت 15 سال برای جداسازی ایزوتوپ های پایدار64.ممنوعیت چرخش 4 آبشار سانتریفیوژ (696) مستقر در فردو و نگهداری آنها در حالت سکون65.کاهش 50 درصدی قدرت راکتور آب سنگین اراک از 40MW  به 20MW66.تأخیر چندین ساله در اتمام و بهره برداری از نخستین راکتور بومی ایران بعلت دوره طولانی مدت نوسازی آن67.
محدود کردن کلیه اقدامات در رابطه با بازطراحی راکتور آب سنگین اراک منوط به تأیید کمیسیون مشترک68عدم حفظ هویت آب سنگین اراک باتوجه به تغییر سوخت آن که هویت اصلی راکتور را تعیین می‌کند69.ممنوعیت ساخت راکتور تحقیقاتی مورد نیاز کشور به مدت 15 سال70.ممنوعیت انباشت فراتر از نیاز آب سنگین به مدت 15 سال و فروش تمامی آب سنگین باقی مانده در بازارهای بین المللی71.موافقت با نظارت آژانس بر آب سنگین ذخیره شده و تولید شده از کارخانه آب سنگین اراک72.تبدیل دژ مستحکم تأسیسات هسته ای فردو به یک آزمایشگاه عادی مواد غیر هسته‌ای (پایدار)73.حذف دو سوم سانتریفیوژها و زیرساختهای مربوطه در فردو74.محدودیت در نحوه استفاده از سکوهای مستقر در فردو75.ممنوعیت غنی‌سازی در فردو و منع ورود مواد شکافت پذیر به مدت 15 سال76.بازرسی و نظارت مستمر و در صورت درخواست بصورت روزانه از فردو علیرغم منع هرگونه فعالیت غنی‌سازی به مدت 15 سالد- تشدید بازرسی و نظارت77.اعمال نظارت های 10، 15، 20 و 25 ساله فراتر از دوره زمانی 8 ساله که می بایست طی آن صلح آمیز ماندن برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران توسط آژانس اعلام گردد.78.اعمال اقدامات شفاف‌ساز به مدت 15 سال با بهره‌گیری از پیشرفته‌ترین فناوریهای نظارتی79.اجرای بی‌قید و شرط پروتکل الحاقی قبل از تصویب مجلس شورای اسلامی80.نظارت و مراقبت شدید بر ساخت سانتریفیوژها (شامل لوله‌های روتور و بیلوز) به مدت 20 سال81.
نظارت بر انتقال کنسانتره سنگ معدن اورانیوم تولید شده در ایران و یا بدست آمده از هر منبع دیگر به کارخانه UCF اصفهان به مدت 25 سال82نظارت بر جایگزینی سانتریفیوژها و زیرساخت‌های انبار شده با سانتریفیوژهای خراب شده به مدت 15 سال83.ارجاع پرونده جمهوری اسلامی ایران به شورای امنیت درصورت ممانعت از دسترسی به فعالیت‌های اعلام نشده و مورد ادعای آژانس که طی فرآیندی 24 روزه درصورت عدم اجراء از سوی ایران، موضوع به شورای امنیت ارجاع می‌گردد.84.ایجاد کانال خرید تأیید شده توسط شورای امنیت در چارچوب اهداف برنامه جامع اقدام مشترک که محدودیت‌های شدید بازرسی را علیه جمهوری اسلامی ایران اعمال نموده و راه جدیدی را برای توطئه می‌گشاید.85.استثناء نکردن دسترسی به اماکن نظامی و امنیتی و اسناد و دانشمندان علیرغم هشدارهای صریح رهبری و مصوبه مجلس که درصورت درخواست آژانس و مخالفت جمهوری اسلامی ایران موضوع به شورای حکام و شورای امنیت کشیده می‌شود.86.اجازه بازرسی و نظارت منظم شامل دسترسی روزانه به همه بخش های موسسه های مرتبط در نطنز به مدت 15سال87.نظارت و بازرسی از تأسیسات غنی‌سازی نطنز و فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی از جمله تحقیق و توسعه به مدت 15 سال88.اجرای کامل کد اصلاحی 1/3 مبنی بر اعلام هر گونه برنامه هسته‌ای به آژانس قبل از آغاز به اجرای آن89.
اقدامات لازم برای حل و فصل موضوعات گذشته و حال (PMD) با آژانس بر اساس توافق محرمانه انجام شده و سازوکار پیش‌بینی شده از جمله در رابطه با پارچین در توافق رئیس سازمان انرژی اتمی ایران با رئیس آژانس بین المللی انرژی اتمی90اقدامات و تسهیلات لازم برای حضور طولانی مدت آژانس91.ترتیبات لازم برای حضور طولانی مدت آژانس و افزایش تعداد بازرسان طی 9 ماه به 130 الی 150 نفر به مدت 15 سال و بیشتر92.بازرسی صادرات هر نوع مواد هسته‌ای، تکنولوژی و تجهیزات غنی‌سازی و مرتبط با غنی‌سازی به مدت 15 سال با کسب مجوز از کمیسیون مشترک!93.دسترسی لازم جهت راست آزمایی فعالیتهای تحقیق و توسعه از سوی آژانس94.نظارت بر طراحی، توسعه، ساخت، دستیابی و یا استفاده از چاشنی‌های انفجاری چند نقطه‌ای، مدل‌های کامپیوتری برای شبیه‌سازی، وسایل انفجار هسته‌ای، سیستم‌های تشخیص انفجار و چشمه‌های نوترونی هدایت کننده انفجارات95.فراهم نمودن دسترسی‌های لازم برای رفع نگرانی‌های آژانس از طریق اقدامات شفاف‌ساز که در پادمان و پروتکل الحاقی اعلام نشده است.96.هموار شدن راه اعمال توطئه از طریق نظارت هماهنگ و هدفمند مثلث آژانس، کمیسیون مشترک و شورای امنیت97.ورود دبیرکل سازمان ملل متحد به موضوع هسته‌ای جمهوری اسلامی  ایران درصورت ادعای اعلام نقض توافق از سوی ایران با توجه به تصریح بعمل آمده در قطعنامه جدید شورای امنیت مبنی بر الزام ایران به اجرای درخواست آژانس98.
ایجاد ناامنی شغلی بعلت حضور مستمر و گسترده بازرسان آژانس که منجر به سلب روحیه خلاقیت و کارآمدی کارکنان می‌گردد99.اعمال محدودیت های تسلیحاتی، موشکی و تجهیزات و مواد مربوط در قالب نظارت های هوایی، زمینی و دریایی براساس پیوست 1 قطعنامه جدید شورای امنیت با وجود مفتوح بودن پرونده هسته ای جمهوری اسلامی ایران ذیل ماده 41 فصل هفتم آن شورا100.تشدید نظام بازرسی براساس مفاد پیوست قطعنامه شورای امنیت و اهرم های نظارتی پیش‌بینی شده در توافق نامه در راستای کنترل منطقه ای جهموری اسلامی ایران101.امکان تشدید توطئه های مدیریت شده با اتکاء به سه اهرم کلیدی آژانس، کمیسیون مشترک و شورای امنیت در طول دوره 8 ساله انتقال باتوجه به اینکه جمهوری اسلامی ایران کلیه تعهدات خود را در همان چند ماه اول بطور یکجا انجام داده است.102.امکان سوء استفاده طرف‌های مقابل از عبارات کلی، مبهم و قابل تفسیر در متن برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)103.ارجاع موضوع هسته ای جمهوری اسلامی ایران به شورای امنیت طی فرآیندی 30 روزه با ادعای هر یک از اعضای 1+5104.امکان بازگشت پذیری تحریم ها طی فرایند پیش بینی شده درصورت مسکوت ماندن 30 روزه ادعای هریک از اعضای 1+5 در شورای امنیت براساس مواد 36 و 37 برنامه جامع اقدام مشترک و مواد 11 و 12 شورای امنیت105.ترکیب یک جانبه کمیسیون مشترک متشکل از 1+5 به اضافه نماینده اتحادیه اروپا و ایران به گونه‌ای که بسیار محتمل است ارجاع هر ادعا منجر به صدور رأی علیه جمهوری اسلامی ایران گردد.انتهای پیام/.
ابراهیم کارخانه‌ای نماینده همدان
15:59 - 6 مرداد 1394

2 بازنشر
32 بازدید



1 پاسخ