«تابلوی گردشگری» در دست «نامزدها»/ شعارهای دلچسب...
این روزها «گردشگری» به یک برچسب دلچسب برای شعار انتخاباتی کاندیداها تبدیل شده است اما سوال اینجاست آیا واقعا برای این حوزه برنامهای عملیاتی دارند یا گفتههایش در حد شعار است و بس؟!
خبرگزاری فارس، همدان ـ روزهای پایانی دوره مجلس دهم هم از راه رسید و پای انتخابات دیگری برای مجلس یازدهم به میان آمد، از روزی که ثبتنام کاندیداها برای انتخابات یازدهم رسمی شد، پرونده بهدستها راهی شدند تا یکی پس از دیگری با ثبتنام مشخصات اولیه خود به عنوان کاندیدای قابل بررسی وارد گود قضاوت شوند. روزهای اول اشتیاق جامعه محلی بر این مسأله متمرکز بود که چهکسی از کجا خود را قابلطرح برای یک رقابت انتخاباتی تشخیص داده است؛ برخی به اتکای اعتماد به نفس شخصی، عدهای به اتکای یک حزب یا گروه، برخی از روی دغدغه انقلابی و برخی دیگر به دلیل توصیههای اطرافیان راهی محل ثبت نام شدند. لیست ثبتنامها که پر شد، گزینش اصلح و روال تأیید صلاحیتشدهها قسمت دیگر ماجرا شد، برخی رد صلاحیت شدند و بعضی دیگر ماندند؛ آن هم به خاطر رفتارها و گفتارهای قبلیشان. به هر ترتیب تا اینجای کار همه مراحل یکی پس از دیگری سلسلهوار طی شد تا با ریزش برخی از ثبتنامکنندهها میدان رقابت واقعی برای تأیید صلاحیتشدهها شکل تعیینشدهای پیدا کند. کار که به اینجا رسید، دیگر پای رزومه و شعارهای انتخاباتی و ژستهای تبلیغاتی به میان آمد. آنها که از سابقون این عرصه هستند به قولی بلد کار هستند راهشان تقریبا، هموارتر و رأیهای پیشبینیشدهشان مشخصتر است؛ آنها که تازهوارد هستند به اتکای مشاوران تبلیغاتی خود، میگردند تا بهترین و برترین شعارها و برنامههای انتخاباتی را برای خود انتخاب کنند.
حال در نظر بگیرید کاندیداهای مجلس یازدهم با چه فاکتورهایی برای عرض اندام در این میدان رقابت روبهرو خواهند بود پیش از هر چیزی مشاوران آنها به دنبال مطالبی میروند که بیشتر مورد اقبال جامعه محلی و برنامهریزان استان باشد؛ آنچه بیشتر از هر چیز بین برنامههای نمایشی و همایشی کاندیدا خودنمایی خواهد کرد بحثها و سوژههای داغ بهروز است. در میان سوژههای روز اما موضوع گردشگری چندسالی است بیشتر از دیگر مباحث خودنمایی میکند. «گردشگری» برچسب دلچسب تبلیغات نامزدها عنوان «گردشگری» گویا یک برچسب دلچسب است که قرار است اگر روی هر گفتار و رفتاری قرار بگیرد آن را خوش بر و روتر نشان دهد. بررسی این مطلب را میتوان با نگاهی به اظهار نظر گاهبهگاه و شعارها و فریادهای نمایندگان مردم در استانهای مختلف به ویژه استانهایی که با شعارهای گردشگری روحیات مردمانش عجین است در مجلس دهم پشت تریبونهای سخنرانیهایشان دریافت، شعارهایی که اگرچه بخش اعظم آن را عنوان گردشگری یدک میکشد اما هرگز نه به ثمر رسید و نه به نتیجه و در همان حد شعار باقی میماند. حالا مجلس دهم به خط پایان نزدیک میشود، نگاهی اجمالی به حضور و فعالیت و پیگیری نمایندگان مردمی که با شعار گردشگری سبد وعدههای خود را برای مردم پر کردند بیانگر این مهم است که در حوزه گردشگری آبی از آنها گرم نشد. در بین ۱۳ کمیسیون تخصصی و کمیسیونهای مشترک و ۵۹ فراکسیونهای پیشنهادی مجلس دهم تنها یک فراکسیون پیشنهادی توانست عنوان گردشگری را به دوش بکشد.
۲۳ خرداد ۱۳۹۵ خبر تشکیل فراکسیون میراث فرهنگی و گردشگری با بیش از ۱۰۰ عضو رسانهای شد؛ فراکسیون «میراث فرهنگی، گردشگری، صنایع دستی و مناطق آزاد» در حالی با عضویت بیش از ۱۰۰ نماینده در مجلس دهم تشکیل شد که محرومیتزدایی از مناطق دارای استعداد توسعه زیرساختهای گردشگری را در اولویت کاری خود تعریف کرد در جلسه برگزاری انتخابات این فراکسیون، جبار کوچکینژاد به عنوان رئیس و شهاب نادری و علیرضا سلیمی نیز به عنوان نایب رئیس اول و دوم برگزیده شدند، ذبیحالله نیکفر به عنوان سخنگو، ولی الله نانواکناری دبیر اول، قاسم احمدی لاشکی دبیر دوم و بهروز نعمتی خزانهدار انتخاب شدند. گزینهای به نام محرومیتزدایی در مناطق مستعد گردشگری! در این فراکسیون قرار بود سعی شود تا از مناطقی که استعداد توسعه زیرساختهای گردشگری دارند، محرومیتزدایی شود. آذرماه سال ۱۳۹۶ قرار بر طرح تشکیل کمیسیون ویژه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در صحن علنی شد؛ در این تاریخ اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس از تدوین پیشنویس طرح تشکیل کمیسیون ویژه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در مجلس خبر داد و مقرر شد پیشنویس تشکیل کمیسیون ویژه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری پس از اعلام وصول در صحن علنی مجلس در جلسات بعدی مورد بررسی قرار گیرد.
بالاخره ۱۷ مرداد ماه پیشنهاد تشکیل وزارت میراث فرهنگی و گردشگری از مرداد ماه ۱۳۹۸ به طور جدی مطرح و مورد پیگیری قرار گرفت، این پیشنهاد به مصوبه مجلس برای تشکیل وزارت میراث فرهنگی و گردشگری و از سوی شورای نگهبان، نیازمند شد و با توجه به اینکه برای تشکیل این وزارتخانه در بودجه سالیانه، بودجهای در نظر گرفته نشده بود موافقت با آن با چالش های جدی روبرو شد قرار شد تا دولت بودجه ای را برای این وزارتخانه جدید در بودجه سنواتی در نظر بگیرد تا این وزارتخانه فعالیت خود را به صورت رسمی آغاز کند. دولت پس از تائید یک قانون از سوی شورای نگهبان ۶ ماه فرصت داشت تا قانون را اجرا کند که در همین راستا میتوان گفت با توجه به اینکه بودجهای برای تشکیل این وزارتخانه در نظر گرفته نشده، تشکیل آن به قدری زمان نیازمند شد. پس از حل و فصل کم و کاستیها علیاصغر مونسان رئیس فعلی سازمان میراث فرهنگی از سوی رئیس جمهور به عنوان وزیر پیشنهادی این وزارتخانه جدید به مجلس معرفی شد و بالاخره ۲۶ مرداد ۱۳۹۸ تشکیل وزارت میراث فرهنگی به رئیسجمهور ابلاغ شد. براساس اصل ۱۲۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و طرح یکفوریتی نمایندگان مجلس درباره تشکیل وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی که به تصویب پارلمان و تایید شورای نگهبان رسید و به این ترتیب لاریجانی رئیس مجلس این مصوبه را به رئیس جمهور ابلاغ کرد. تشکیل وزارتخانه میراث فرهنگی در کل میتواند جنبههای مثبت و منفی داشته باشد.
برخی از نمایندگان مجلس خواستند سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به وزارتخانه تبدیل شود تا در برابر مسائل پاسخگو باشند و ضوابط را در انتخاب مسئولانش رعایت کند و از طرف دیگر به قدرتی بزرگ برای رایزنی و گرفتن امتیاز از دولت تبدیل شود، اما برخی دیگر از نمایندگان دنبال گرفتن امتیازهایی از سازمان بودند و میخواستند آن را به وزارتخانهای تبدیل کنند که بتوانند روی آن اعمال نظر کنند برخی کارشناسان هم بر این باور بودند اگر سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری تبدیل به وزارتخانه شود، قدرتش برای چانهزنی بیشتر میشود و اگر معاونت گردشگری و صنایع دستی به یک معاونت برای وزارتخانه تبدیل شوند میتوانستند قدرتمندتر و موثرتر عمل کنند، اما سازمان میراث فرهنگی با حفظ قالب ساختاری قبلی از تبدیل شدن به وزارتخانه نه تنها سودی نخواهد برد بلکه ضرر هم خواهد کرد البته مشکل فقط مشکلات تشکیلاتی نیست و باید به رایزنی در خارج از کشور و تبلیغ گردشگری و صنایع دستی توجه بیشتری شود. شعارهای گفتاری تا عملکرد رفتاری! آنچه کارشناسان بر آن تاکید داشتند این مهم بود که با وزارتخانه شدن این سازمان، صنعت گردشگری رونق خواهد یافت. رونقی که اشتغالزایی؛ افزایش فروش صنایعدستی؛ حفظ میراثفرهنگی کشور و همچنین معرفی تاریخ و تمدن ایرانی به سایر کشورها را به ارمغان میآورد.
عدم امکان پرسشگری مجلس از سازمان یکی از مهمترین مشکلات نمایندگان در زمان سازمان بودن این وزارتخانه بود که با وزارتخانه شدن این نهاد برطرف به نظر میرسد باید برطرف شود چراکه در زمان سازمان بودن میراث فرهنگی نمایندگان مجبور بودن اگر سوالی درباره این سازمان و فعالیتهایی که انجام میدهد داشته باشند باید از رئیسجمهور میپرسیدند اما این مشکل به ظاهر با وزارتخانه شدن میراث فرهنگی حل و فصل شد در زمان تغییر ساختار میراث فرهنگی، فعالان حوزه گردشگری معتقد بودند بهتر است وزارتخانه شدن سازمان میراثفرهنگی، صنایعدستی و گردشگری به شکلی پیش برود که هر سه حوزه در راستای بهبود و پیشرفت حرکت کند و نظارتهای مجلس نیز بدون جانبداریهای سیاسی صورت گیرد؛ در غیر این صورت این طرح نیز عملا نمیتواند کمکی در راستای کم کردن مشکلات این وزارتخانه کند، اما پس از وزارتخانه شدن میراث فرهنگی، تا امروز خبری از جذب بودجهای قابل توجه، روی روال افتادن فرایند ثبت یک جاذبه جهانی در شهرهایی که قدمت چندهزار ساله دارند، تسهیل در ایجاد زیرساختهای حملونقل ریلی، روی روالآمدن پایگاه حملونقل هوایی در شهرهای فاقد امکانات و سرمایه گذار، حل و فصل مشکل بیمه فعالان گردشگری و موارد دیگر این چنینی برای شهرهای کم امکانات نبوده است.
بیراه نیست اگر بگوییم، تمام این خروجی ناموفق زاییده کمکاریهایی است که به شعارهای گفتاری نمایندگان مجلس دهم بیشتر مزین بود تا عملکرد رفتاری، ادعاهایی که نمیتوانست در تیترهای شعاری با عناوین مختلف گردشگری و میراث فرهنگی بهثمر برسد همچنان ادعا ماند حرفهایی که نیازمند برنامه و پای کار بودن نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی در این حوزه بود. وقتی هیچ نمایندهای نتوانست در ازای رأیدادن به وزارتخانهشدن میراث فرهنگی سهمی برای شهرهای گردشگرپذیر از وزیر بخواهد؛ چگونه میتوان منتظر یک خروجی تأثیرگذار در حوزه گردشگری کشور در ازای تغییرات ساختاری باشیم. نگارنده این مطالب را مطرح کرد تا شاید یکبار هم شده، کاندیداهای مجلس یازدهم فارغ از شعارزدگی و همسو با محور اصلی توسعه حوزههای انتخابیهشان با عزمی جزم به دنبال گرفتن امتیاز و اعتبار در زمینه گردشگری و صنایع دستی و حفظ میراث فرهنگی و بالا بردن جایگاه آن باشند. انتهای پیام/ 3140/ .
17:17 - 28 بهمن 1398
1 بازنشر
5 بازدید
1 پاسخ