شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹ - ۰۰:۱۶

غرب از نگاه غرب

ضرورت های جدید سلطه جهانی بر عرصه فناوری

ساز و کارهای اخیر در حوزه مراقبت های درمانی، مسائل ژئوپلتیک انقلاب صنعتی چهارم را به شکل گسترده تری نشان داد. از آغاز بحران کووید19، توجه عده زیادی به رقابت های رو به تزاید چین و آمریکا معطوف شده است. نکته ای که کمتر به آن توجه شده، فرصتی است که برای کشورهای در حال توسعه پیش آمده تا از این بحران به عنوان محرکی برای به کارگیری گسترده تر فناوری های انقلاب صنعتی چهارم توسط خودشان استفاده کنند.

ضرورت های جدید سلطه جهانی بر عرصه فناوری

گروه غرب از نگاه غرب خبرگزاری فارس: تعطیلی های ناشی از همه گیری کرونا، دیجیتالیزه شدن و تسریع «انقلاب صنعتی چهارم»، نیروهای محرکه یک تغییر در سلطه جهانی تکنولوژیک به شمار می روند. از آنجا که رهبران تکنولوژیک جهان همچنان رهبران ژئوپلتیک جهان نیز هستند، رقابت برای سلطه بر بخش های پیشرفته نظیر هوش مصنوعی رو به شدت گرفتن دارد. مسابقه تکنولوژیک انقلاب صنعتی چهارم، نخستین عامل تاثیرگذار بر ترتیبات اقتصادی و سیاسی جهان در آینده پسا کرونا خواهند بود.
اگرچه ایالات متحده همچنان قدرت برتر در حوزه هوش مصنوعی باقی می ماند، ولی چین با فاصله کمی و پس از آن بازیگران دیگری نظیر روسیه آن را دنبال می کنند. یکی از دلایل پیشتازی چین در این حوزه این است که تاکنون حدود 300 میلیارد دلار در این عرصه (شامل تراشه ها و اتومبیل های برقی) هزینه کرده، یک راهبرد نوآوری ملی ( «ساخت چین 2025») را در پیش گرفته و ظهور غول های پیشتاز فناوری نظیر بایدو، علی بابا و تنسنت را امکان پذیر ساخته است. اما اگرچه چین از پتانسیل عظیمی برای توسعه هوش مصنوعی برخوردار است، هنوز کارهای زیادی باید انجام دهد تا از ایالات متحده پیشی بگیرد. مطالعات نشان می دهند که چین هنوز در سه جبهه کلیدی با مشکل رو به روست: سخت افزار، تحقیق و بخش تجاری.

پس از آمریکا و چین، کشورهای اروپایی و آسیایی نیز ابتکار انقلاب صنعتی چهارم را دنبال می کنند. برای مثال انگلیس از نظر آمادگی های هوش مصنوعی مدیون دانشگاه های تحقیقی سطح اول و بودجه های تحقیقاتی دولتی سخاوتمندانه خود است. به همین ترتیب بسیاری از کشورهای آسیایی مزیت مشهودی را در زمینه ادغام سازی های تکنولوژیک و تراکم روباتیک از خود نشان داده اند. کره جنوبی با 774 روبات در هر 10 هزار کارگر، با فاصله از بسیاری کشورهای دیگر جلوتر است و ژاپن با صنعت پیشاپیش غالب خودروسازی اش، شروع به تثبیت کردن خود به عنوان یک رهبر در وسایل نقلیه خودران کرده است.
در چنین پیش زمینه ای، همه گیری کووید19 گرایش ها به سمت دییجتالیزه شدن تسریع کرده و در کنار آن ردیفی از فناوری های انقلاب صنعتی چهارم در حوزه ردگیری، ردیابی، پیش بینی، تشخیص و مهار ویروس کرونا به کار گرفته شده اند و کار و تجارت الکترونیک از راه دور و دیگر تغییرات رفتاری امکان پذیر شده اند. در واقع این پلتفرم هوش مصنوعی بود که برای اولین بار نشانه های یک شیوع ویروسی را بیشتر از یک هفته قبل از اعلام رسمی سازمان بهداشت جهانی شناسایی کرده بود. و از آن زمان به بعد هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی برای ردگیری و پیش بینی سیر تحول همه گیری، شناسایی بیماران پر خطر و بهینه سازی استفاده از منابع مورد استفاده قرار گرفته است.
بعلاوه محققان در حال استفاده از هوش مصنوعی برای ردگیری شیوع های جدید کووید19 و انجام تحقیقات برای یافتن درمان های موثر و یک واکسن هستند. اما این کار لزوم شفافیت و وضوح قانونگزاری بیشتر در سطح جهانی را نشان داده است. برای اجتناب از «ناسیونالیسم واکسن» صفر و صدی، ما باید  روندهای به اشتراک گذاری بین مرزی داده ها و راه حل های تکنولوژیک را بهینه سازی کنیم تا هیچ کس از این قافله عقب نماند.
ساز و کارهای اخیر در حوزه مراقبت های درمانی، مسائل ژئوپلتیک انقلاب صنعتی چهارم را به شکل گسترده تری نشان داد. از آغاز بحران کووید19، توجه عده زیادی به رقابت های رو به تزاید چین و آمریکا معطوف شده است.  نکته ای که کمتر به آن توجه شده، فرصتی است که برای کشورهای در حال توسعه پیش آمده تا از این بحران به عنوان محرکی برای  به کارگیری گسترده تر فناوری های انقلاب صنعتی چهارم توسط خودشان استفاده کنند.

برای مثال در آفریقا یک پلتفرم پیامکی مبتنی بر هوش مصنوعی برای انتقال محتوای تحصیلی به دانش آموزان محروم از مدرسه که فاقد دسترسی به اینترنت، گوشی هوشمند یا حتی کتاب درسی هستند به کار گرفته است. هر چه مدارس بیشتر تعطیل بمانند اهمیت چنین ابتکاراتی حتی بیشتر نیز خواهد شد. به همین ترتیب هر چه می گذرد خرده فروشان و مصرف کنندگان به اتکای بیشتر بر تجارت الکترونیک و پول موبایلی برای حفظ فاصله گیری اجتماعی و حفظ زنجیره های تامین مواد مصرفی روی می آورند. و در حوزه کشاورزی کشاورزان در حال استفاده از اطلاعات پلتفرم های کلان داده ها هستند تا آنها را توسط اینترنت اشیا در تصمیم سازی های خود به کار گیرند.
اما بهره مند شدن کامل از این فرصت ها مستلزم همکاری بیشتر بین بخش های دولتی و خصوصی و با نهادهای چند جانبه است. رقابت انقلاب صنعتی چهارم ماهیتا کشورها را به استفاده از قدرت اقتصادی خود برای شکل دهی به استانداردهای بین المللی ترغیب می کند. در یک عصر داده محور اینکه دولت های رهبری کننده رویکردهای خود را در قبال قانونگزاری، از جمله در مسائل کلیدی همچون حریم شخصی فردی چگونه تعریف می کنند، بر کل نظم اقتصادی جهان در سال های آینده تاثیر خواهد گذاشت.
این همه گیری تاکنون نشان داده که چگونه کشورهای مختلف استفاده از ابزارهای تشخیص چهره و ردگیری دیجیتال تماس های مبتنی بر هوش مصنوعی را در طول این همه گیری مدیریت کرده اند. در کره جنوبی و چین این فناوری ها از همان ابتدا به طور گسترده ای به کار گرفته شدند و (تاکنون) کارآیی خود را در محدود کردن گسترش ویروس ثابت کرده اند، اما جای بحث ندارد که این کار به بهای از دست رفتن حریم خصوصی فردی انجام شده است.
برعکس ایالات متحده از اتکا بر این ابزارها ناتوان بوده، از جمله به این دلیل که هنوز مقررات و استانداردهای روشنی برای حریم خصوصی مصرف کننده، امنیت داده ها و مالکیت دیجیتال در انقلاب صنعتی چهارم وجود ندارد. هرچند برخی از ایالت های آمریکا  چهارچوب های قانونی مختلفی را پیشنهاد کرده اند، اما نبود یک سیستم ملی همچنان یکی از بزرگ ترین موانع بر سر راه به حداکثر رساندن بهره وری از پتانسیل هوش مصنوعی و کلان داده هاست.
رقابت بین آمریکا و چین اولویت های امنیت ملی و تجاری را به صدر دستور کار رانده و مسائل اساسی سیطره تکنولوژیک را به مسائل ژئوپلتیک بزرگ تر تبدیل کرده است. اما در نبود یک اجماع جهانی، به شکل موثری نمی توان بر یک صنعت تکنولوژیک جهانی سلطه یافت. اصولا چیزی همچون راهبرد ناسیونالیستی موثر – حال انزواطلبانه به کنار- برای قانونگزاری درمورد حریم خصوصی داده ها وجود ندارد. همانطور که در مورد «قانون عمومی حفاظت از داده های» اتحادیه اروپا مشاهده کرده ایم، نبود همکاری بین مقامات در سطح ملی به اجرای به شدت ناقص و ناکارآمد این قانون، جلوگیری از تحقیقات در مورد تخلفات بالقوه، تضعیف رقابت و تضعیف اعتماد مصرف کننده و کسب و کارها  منجر شده است.
بحران کووید19 فرصتی تاریخی را برای تعریف آینده همکاری های بین المللی به وجود آورده است. مسئله چگونگی قانونگزاری و استفاده از فناوری های جدید به هیچ صنعت یا کشوری محدود نخواهند شد. مزایای همکاری در انقلاب صنعتی چهارم- که با همکاری در توسعه و به کار گیری یک واکسن آغاز می شود- می تواند گسترده باشد. اما تکرار آنها مستلزم یک تحقیق گسترده و با حسن نیت برای یافتن زمینه های مشترک خواهد بود.

نویسنده: لندری سیجن و دیگران (Landry Signé) استاد دانشگاه ایالتی آریزونا

منبع: https://b2n.ir/966086

انتهای پیام.

نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری فارس در وب سایت منتشر خواهد شد پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
Captcha
لطفا پیام خود را وارد نمایید.
پیام شما با موفقیت ثبت گردید.
لطفا کد اعتبارسنجی را صحیح وارد نمایید.
مشکلی پیش آمده است. لطفا دوباره تلاش نمایید.

پر بازدید ها

    پر بحث ترین ها

      بیشترین اشتراک

        همراه اول