آزاده شد تا شکیبایی و تعالی را معنا کند
امروز ۲۶ مرداد که سالروز بازگشت آزادگان سلحشور به میهن همیشه مقاوم را مرور میکنیم حتی نمیتوان لحظهای از مرارتهای آنها را درک کرد یا تجلیل نمود اما میایستیم به حرمت نامی که آزاده است و اعتبارش که به میهنمان امنیت بخشید.
به گزارش خبرگزاری فارس از شیراز، قطعه شعری بود آرمیده در بستر سنگ... خروشان و جوشان اما بر سر راهش موانعی از جنس دژخیمان. قطعه دردی بود میان تالابهای پرتلاطم، پر از هیاهوی هنوز نیامده، پر از دردهای رفته و باز به میان آمده. شبهایی که دلتنگی امانش را میبرید، زمزمههای مناجاتش، سیاهی آسمان را به سخره میگرفت، درد را نیز... آنجا لحظه رویارویی نفسهای مسدود با هوایی از جنس مقاومت بود. دلتنگ بود اما در بوته آزموده شدن، سر به مشیت الهی داشت. آنجا در سرزمین سیاهی و پشت میلههای اسارتگاه رژیم سفاک بعثی، همچنان امیدوار به روزهای روشن رهایی میاندیشید. حضور پرخروش او در میدان نبردِ حق علیه ظلمت و تباهی، چنان انگیزه و استقامت میبخشید که هیچ چیز حتی روزهای بیرحم اسارت، نمیتوانست او را نادم و پشیمان کند. روزهای دربند، روزهایی بود که او و همرزمانش را قوی و سترگ نمود. تمام مرارتهای آن روزها، تجربهای شد برای بالندگی و تعالی. آزاده شد که شکیبایی و صبر را معنا کند و راضیترین انسانها به قضای الهی باشد. که از همه جا و همه کس بریده و به خدا اتکا کند. آزاده لقب گرفت چرا که از قید خواستههای نفسانی رهایی یافته و دل به دریای حکمت ازلی بست. آزادگی، مسیر عاشقی بود و او عشق از سر گذرانده و به حد اعلای آن رسیده بود. پس میایستیم به حرمت نامی که آزاده است و اعتبارش که به میهنمان امنیت بخشید.
سر فرود میآوریم در برابر تمام زخمها و دردها، تمام خشونتهای بی حد و حصری که در اسارتگاه به جان خرید تا عزت و کیان وطن و انقلاب حفظ شود و امروز ۲۶ مرداد که سالروز بازگشت این سلحشوران عاشق به میهن همیشه مقاوم را مرور میکنیم حتی نمیتوان لحظهای از مرارتهای آنها را درک کرد یا تجلیل نمود. و عنوانی را که سالها است در کنار نامشان قرار می گیرد، فقط خودشان درک میکنند. همان لقبی که در محافل برای عدهای سکوی پرتاب شده است! انتهای پیام/س.
11:32 - 26 مرداد 1400
1 بازنشر
4 بازدید
1 پاسخ