چهارشنبه ۲ مهر ۱۳۹۹ - ۱۶:۵۲

بین الملل

سالگرد انقلاب اوكراين

برخي كشورهاي ديگر جامعه مشترك‌المنافع در ليست انتظار انقلاب رنگينند

خبرگزاري فارس: خبرگزاري ريانووستي گزارش داد: تا زماني كه دولت كنوني آمريكا قدرت را در دست دارد، بعيد است كه رقابت بين مسكو و واشنگتن بر سر روابط متقابل با كشورهاي جامعه مشترك المنافع از بين برود، هرچند در آمريكا حمايت از مخالفان در اين منطقه با ترديدهايي مواجه شده است.

برخي كشورهاي ديگر جامعه مشترك‌المنافع در ليست انتظار انقلاب رنگينند
بنابر اين گزارش، 22 نوامبر در اوكراين سالگرد «انقلاب نارنجي» بود. يك سال قبل در چنين روزي در ميدان استقلال شهر كي يف حوادثي روي داد كه توجه جهانيان را به سمت خود جلب نمود. در آن زمان غرب و روسيه هريك با ارزيابي متفاوتي اهميت زيادي براي اين حوادث قائل بودند. به عقيده كارشناسان اين خبرگزاري، تغيير حكومت در اوكراين نه باعث تغيير جهت ژئوپليتيكي قطعي از شرق به سمت غرب گرديد و نه سطح زندگي مردم اوكراين را بهبود بخشيد. تيم رهبران انقلابي اوكراين نيز يك سال بعد از هم پاشيد. «ويچسلاو نيكانف» سياستمدار معروف روسي اين وضعيت را براي هر انقلابي طبيعي مي‌داند. به گفته وي، اكثر رهبران انقلابي سال گذشته، اكنون در دولت قانوني اوكراين حضور ندارند. ضمن اينكه رژيم فعلي حاكم بر اين كشور، در مقايسه با رژيم «لئونيد كوچما»، آنقدرها نيز دموكراتيك نيست. در ثاني انقلاب نارنجي هم مانند ديگر انقلاب‌هاي جهان باعث بدتر شدن وضعيت معيشتي مردم اوكراين گرديد. در عين حال ميزان محبوبيت «ويكتور يوشچنكو»، به عنوان رهبر انقلابي كاهش چشمگيري پيدا كرده است. بر اساس يك نظرسنجي كه در ماه نوامبر در كشور اوكراين صورت گرفته، تنها 3/14 درصد از مردم اين كشور از عملكرد دولت يوشچنكو حمايت مي‌كنند. ميزان حمايت مردمي پس از گذشت شش ماه از انقلاب 4/32 درصد بود. به نظر «ادوارد لوزانسكي»»، رئيس دانشگاه آمريكايي در مسكو چنين سرنوشتي براي انقلاب نارنجي اوكراين گوياي اين است كه طرفداران دكترين بوش در خصوص بسط دادن دموكراسي در جهان در حال كمتر شدن است. به عقيده وي در حال حاضر در آمريكا بيشتر سياستمداران و شهروندان اين سئوال را ازخود مي‌پرسند كه آيا حمايت از نيروهاي مخالف در قلمرو حاكميت شوروي سابق پاسخگوي منافع آمريكا هست يا خير؟ البته برخي از كشورهاي ديگر جامعه مشترك المنافع در ليست انتظار انقلابهاي رنگين بعدي قرار دارند. به عقيده كارشناسان اين خبرگزاري، بلاروس در بالاي اين ليست قرار دارد كه الكساندر لوكاشنكو، رهبر آن از سوي غرب با انتقادات زيادي مواجه است و به عنوان آخرين ديكتاتور اروپا معروف شده است. پس از بلاروس، ارمنستان در نوبت بعدي است. مينسك و ايروان هر دو از متحدان اصلي مسكو در اروپاي شرقي و منطقه قفقاز جنوبي بشمار مي‌روند. بنابراين نقش فعال غرب در آماده سازي شرايط براي چنين انقلاب‌هايي را نمي‌توان ناديده گرفت. به نظر كارشناسان «ريا نوواستي»، بدين ترتيب حداقل تا زماني كه دولت فعلي آمريكا قدرت را در دست دارد، بعيد به نظر مي‌رسد كه روسيه و غرب بتوانند از شر رقابت شديد بر سر روابط متقابل با كشورهاي جامعه مشترك المنافع خلاصي يابند. مسلم اين است كه وقوع انقلابهاي مختلف در برخي كشورهاي منطقه و احتمال وقوع آن در برخي ديگر روسيه را در وضعيت دفاعي خاصي قرار داده و باعث شده تا با احتياط بيشتري نسبت به روند اوضاع در كشورهاي همسايه برخورد نمايد. انتهاي پيام/+
نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری فارس در وب سایت منتشر خواهد شد پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
Captcha
لطفا پیام خود را وارد نمایید.
پیام شما با موفقیت ثبت گردید.
لطفا کد اعتبارسنجی را صحیح وارد نمایید.
مشکلی پیش آمده است. لطفا دوباره تلاش نمایید.

پر بازدید ها

    پر بحث ترین ها

      بیشترین اشتراک

        همراه اول