گروه : فرهنگ
حوزه : حماسه و مقاومت
شماره : ۱۴۰۰۰۵۱۰۰۰۰۲۲۳
تاریخ : ۱۴۰۰/۵/۱۰ - ۲:۰۸ ب.ظ
اعتراض مادر یکی از شهدای قم به وضعیت گلزار شهدای این شهر قضیه از آن‌جا شروع می‌شود که خانواده یکی از شهدای مدافع حرم روی مزار فرزندشان در گلزار شهدای قم، شیشه نصب می‌کند، اما با برداشتن این شیشه، مادر شهید تصمیم می‌گیرد کنار مزار بست بنشیند تا به او علت تغییر شکل مزار فرزندش را بگویند.

خبرگزاری فارس ـ گروه حماسه و مقاومت: پنجشنبه گذشته «حدیقه پورکریم» مادر شهید زارع در حالی سر مزار فرزندش در قم رفته بود که پس از ساعت‌ها به نشانه اعتراض از وضع موجود گلزار، حاضر نمی‌شد به خانه برگردد؛ مگر تکلیف این وضعیت که چند ماهی است به آن اعتراض هم شده مشخص شود. وضعیتی که به خاطر موقعیت قبور در زمستان‌ها و زمان‌هایی که باران می‌بارد، خود را نمایان می‌کند و مزار را به سطحی از گِل و لای تبدیل می‌کند و موجب زحمات فراوانی برای خانواده‌ها شده است. 

این وضع در حالی است که اگر از والدین شهدا بپرسید بی‌شک به شما خواهند گفت: مزار فرزندشان خانه امید آنها است و بهترین جایی است که می‌توانند قلب‌شان از دوری و دلتنگی آرام بگیرد. برای همین است آنها در طول هفته چند بار به مزار فرزندشان سر می‌زنند. 

آنها سنگ و اگر امکانش باشد حجله بالای سر فرزندشان را با وسایلش تزیین می‌کنند و جملاتی از وصیت نامه یا اشعاری را که دوست دارند، بعضا روی سنگ مزار حک می‌کنند. گلزار شهدا به قدری برای این خانواده‌ها اهمیت دارد که به آن به چشم خانه فرزندانشان نگاه می‌کنند. برای همین بود که چند سال پیش طرح «یکسان سازی قبور شهدا» مطرح و متاسفانه در برخی از گلزارها نیز اجرا شد. طرحی که ویرانگر یک فرهنگ تکرارنشدنی بود و علاوه بر آن روح و احساس معنوی آنجا را تبدیل به یک فضای سرد گورستانی می‌کرد. 

خانواده شهدا، فعالان فرهنگی و هر که دستش می‌رسید، مقابل اجرای این طرح قد برافراشت و جلوی آن گرفته شد. طرحی که حتی موجب شد مقام معظم رهبری نیز نسبت به آن موضع بگیرند و در خصوص بی‌اهمیتی به این فضا فرمودند: «یکی از کارهای بدی که بعضی از مدیران گلزارهای شهدا انجام می‌دهند، این کار غلط یکسان‌سازی قبور شهدا است.

این [جا] خوب است؛ همین درست است، بیایند صاحبان این شهدا، پدرانشان، مادرانشان، فرزندانشان، همسرانشان، علامتی داشته باشند، عکسی داشته باشند، این خوب است.

این شکل، شکل طبیعی است. هیچ لزومی ندارد که ما این [علامت‌ها] را صاف کنیم، به خیال اینکه می‌خواهیم زیباسازی کنیم. زیبایی هر جایی و هر چیزی به حَسَب خودش است؛ زیبایی انسان، زیبایی باغ، زیبایی قبرستان، زیبایی هر چیزی را باید به حَسَب خودش محاسبه کنیم.»

این طرح متوقف شد، اما مشکلات در بعضی از گلزارها همچنان ادامه دارد. برخی معترضند کارهای عمرانی در گلزار نیمه کاره رها شده و آنجا مبدل به متروکه شده است. برخی گله‌مند هستند از قبوری که به مرور زمان ترک برداشته و شکسته شده است. برخی هم مثل مادر شهید مدافع حرم عبدالصالح زارع که حالا ۵ سالی است خانه جدید فرزندش در گلزار شهدای قم قرار دارد از وضعیت جغرافیایی و رسیدگی نکردن مسئولان این گلزار گلایه‌مندند. 

این مادر شهید در گفت‌وگو با خبرنگار فارس گفت: مزار شهدای مدافع حرم در این گلزار جای مناسبی قرار ندارد. به گونه‌ای که وقتی بارانی بیاید آب از سر گلزار راه می‌افتد و در عرض چند لحظه گِل و لای و آشغال روی مزارها جمع می‌شود.

وی ادامه داد: من الان ۵ سال و ۶ ماه است روزهای زیادی به اینجا می‌آیم برای تمیز کردن مزار فرزندم. در زمستان بارها پیش آمد وضعیت در اینجا به هم ریخته و طوری گِل مزارها را می‌پوشاند که دیگر نشانه‌ای از قبور پیدا نبود و طوری گِل و لای همسطح زمین می‌شد، انگار روی یک جاده گِلی راه می‌رفتیم.

مادر شهید مدافع حرم زارع بیان داشت: خودم بارها رفتم دفتر اینجا جارو و وسایل گرفتم و همه را مرتب و تمیز کردم. بعد به مسئولان گلزار گفتم خواهش می‌کنم فکری کنید. پسرم هم یک سال پیش با مسئول اینجا آقای ناروئی صحبت کرد و او هم زیر نامه پیگیری را امضا کرد و گفت: قول می‌دهیم تا یک ماه دیگر درست کنیم. شما نمی‌خواهد کاری انجام دهید. بعد از یک سال که خبری از آنها نشد، خودمان سنگ مزار عبدالصالح را عوض کردیم و از سطح زمین بالاتر آوردیم رویش هم شیشه‌ای نصب کردیم.


تصویر نامه پیگیری برای اصلاح گلزار و امضاهایی که اعتبار نداشت

وی افزود: بعد از این کار، مسئولان دفتر با ما درگیر شدند و زنگ زدند نیروی انتظامی و گفتند ما باید این سنگ را تخریب کنیم تا هم سطح زمین و مانند بقیه قبور شود. گفتم اگر لازم باشد شب همینجا می‌مانم و اجازه چنین کاری نمی‌دهم. حتی اگر هر جا لازم باشد می‌روم و شکایتتان را می‌کنم. گفتند بقیه خانواده شهدا هم اعتراض دارند که چرا باید مزار شهید شما اینجور باشد؟ گفتم آنها هم مزار را درست کنند.

این مادر شهید اظهار داشت: اگر ببینید اغلب مزارها بر اثر تابش آفتاب رنگ‌شان رفته و در حال خراب شدن است. خلاصه آن ماجرا تمام شد تا اینکه این هفته که آمدم دیدم شیشه روی مزار پسرم را مسئولان اینجا برداشته‌اند. تا ساعت ۱۱ شب ماندم و پیگیر شدم. به من گفتند شما بروید ما صبح درستش می‌کنیم. دوباره آمدم اما خبری نبود. به آقای ناروئی هم گفتم با مدل مدیریتی شما اگر لازم باشد خودم برای مواظبت از مزار پسرم می‌آیم و اینجا می‌نشینم. از طرفی خانواده شهدای دیگر هم می‌خواهند مزار فرزندانشان را از سطح زمین بالاتر بیاورند که گلزار اجازه نمی‌دهد. 

وی افزود: اصلا اینجا مزارها مرتب نیست. الان یک شهید مجاهد عراقی است که در سوریه شهید شده و در گوشه‌ای کنار بقیه اموات دفن است و اصلا کسی متوجه نمی‌شود مزار یک شهید است. حتی من دلم برای مزار او هم به عنوان یک مادر سوخت و اعتراض کردم اما مسئولان خبر از وضع چنین مزاری هم نداشتند!


مزار یک شهید در میان اموات بدون این‌که نشانه‌ای داشته باشد

مادر شهید زارع گفت: من در این ۵ سال بارها اعتراض کردم به این وضع، اما کسی صدایم را نشنید. حالا که خودمان اقدام کردیم از هزار جا صدا درآمده است. اما هر چه باشد اجازه نمی‌دهم مزار فرزندم تخریب شده و دوباره به وضع قبل برگردد. باید وضع بد اینجا هم اصلاح شود تا همه مزارها از تخریب مصون شوند.

خبرگزاری فارس برای پیگیری این موضوع  با محمد ناروئی از مسئولان گلزار شهدای قم هم گفت‌وگو کرد. ناروئی گفت: صحبت‌های این مادر شهید، نادرست است و کسانی که شیشه مزار را برداشتند، برخی از خانواده شهدای دیگر بودند که اعتراض داشتند چرا این مزار باید اینگونه باشد!

وی گفت: با پیگیری انجام شده روز گذشته ما شیشه مزار را سرجایش نصب کردیم. 

ناروئی در پاسخ به این سوال که چرا خانواده شهید زارع سطح مزار را بالاتر آورده‌اند نیز گفت: اینکه گفته می‌شود به خاطر گل و لای و باران این کار انجام شده به هیچ وجه درست نیست و صرفا طبق سلیقه شخصی خانواده این کار صورت گرفته است و ما نیز مخالف چنین کاری نیستیم. 

در همین خصوص با حسن هنرمند مسئول بنیاد شهید قم نیز تماس گرفتیم که به تلفن ما پاسخ داده نشد. 

همچنین مادر شهید زارع در خصوص صحبت‌های ناروئی گفت: شیشه مزار فقط با پیگیری خودم نصب شد و حتی خود ما شیشه را روی مزار نصب کردیم. آقای ناروئی هم گفت در صورت تخریب مجدد ما هیچ مسئولیتی را قبول نکرده و اصلا به ما مربوط نیست!

اینکه مسئولیت آنچه در این گلزار می‌گذرد اگر بر عهده مسئول نیست، پس بر عهده چه کسی است؟ سوالی که همچنان  برای ما باقی مانده است. 

انتهای پیام/