اخبار فارس من فارس TV فارس پلاس افکار سنجی زندگی
بیشتر

استانها  /  قم

نگاهی به حلم امام حسن(ع) در برابر دشمنان

استاد حوزه علمیه گفت: وقتی امام حسن(ع) صلح کردند افردی که ادعای شیعه بودن داشتند مقابل حضرت ایستادند و به ایشان می‌گفتند «ای خوار کننده مؤمنین»، خنجر زهرآلود به ایشان زدند، سجاده از زیر پایشان کشیدند و کار به جایی رسیدکه حضرت در محراب نماز با خود شمشیر حمل می‌کردند و امام تا این حد غربت و مظلومیت داشتند.

نگاهی به حلم امام حسن(ع) در برابر دشمنان

به گزارش خبرگزاری فارس از قم، حجت‌الاسلام والمسلمین علیرضا صادقی واعظ در سخنرانی خود در حرم مطهر بانوی کرامت اظهار کرد: یکی از ویژگی‌های مهم امام مجتبی(ع) تقارن طفولیت ایشان با رسالت پیامبر(ص) است و در روایات فراوانی از اظهار محبت رسول خدا(ص) و انس امام مجتبی(ع) با آن حضرت سخن به میان آمده است.

وی افزود: مردم مدینه بارها دیدند که پیامبر(ص) امام مجتبی(ع) را در بغل گرفتند و رو به آسمان فرمودند که خدا! من حسنم را دوست دارم و تو نیز او را دوست داشته باش و هرکسی هم که این فرزندم را دوست داشته باشد را مورد محبت خود قرار ده.

استاد حوزه علمیه ادامه داد: ابوهریره از معاندان است و بارها منکر فضائل اهل بیت(ع) شده است ولی می گوید هر وقت نگاهم به چهره حسن بن علی(ع) می‌افتد یاد آن روزی می‌افتم که پیامبر(ص) در مسجد سخنرانی می کردند و همین که امام مجتبی(ع) از در وارد شدند و همین که پدربزرگ خود را دیدند به سمت ایشان شروع به دویدن کردند و به زمین خوردند و شروع به گریه کردن کردند؛ همین که صدای گریه حسن بن علی(ع) بلند شد دیدم پیامبر(ص) دیگر قادر به سخن گفتن نیستند و از منبر پایین آمدند و امام مجتبی(ع) را بغل کردند و او را آرام کردند و فرمودند من طاقت گریه حسنم را ندارم.

وی با بیان این که این انس پیامبر(ص) باعث می شود که در همین دوران کودکی فضائل امام مجتبی(ع) تجلی پیدا کند، افزود: علاوه بر اینکه از نظر چهره و ظاهر شبیه‌ترین افراد به پیامبر(ص) بودند، میراث بر صفات و ویژگی های اخلاقی پیامبر(ص) هم بودند.

صادقی واعظ با اشاره به اینکه در روایت است که امام مجتبی (ع) حلم و امام حسین(ع) شجاعت پیامبر(ص) را به ارث بردند، گفت: این به آن معنا نیست که امام مجتبی(ع) شجاعت نداشتند زیرا صفات ائمه (ع) مشترک است و امام حسن(ع) بودند که در جنگ جمل شتر را پی کردند و فتح جنگ جمل به دست ایشان بود بلکه معنی این روایت این است که با توجه به اقتضائات زمانه، بروز و ظهور صفت حلم در امام مجتبی(ع) و صفت شجاعت در امام حسین(ع) بوده است.

وی با بیان اینکه تنها کسی که بعد از امیرالمؤمنین(ع) در مقابل معاویه ایستاده است امام حسن(ع) بودند، افزود: حلم امام حسن(ع) دو بعد داشت که یکی در برابر دشمنان بود که حتی مروان که دستور تیراندازی به پیکر امام را داده بود زیر تابوت ایشان را گرفت و گفت من با کسی دشمنی کردم که کوه حلم و بردباری بود و بعد دوم حلم امام مجتبی(ع) در برابر دوستان و مدعیان پیروی از ایشان بود.

استاد حوزه علمیه قم گفت: در صلح امام مجتبی(ع) با معاویه باید به نفاق در یاران ایشان توجه کرد و امام به خواست خدا و صلاح مسلمین صبر و با معاویه صلح می‌کنند و مفادی را در این صلح‌نامه می‌آورند که دست و پای معاویه را ببندند و زمینه را بری قیام اباعبدالله(ع) فراهم کند.

وی با اشاره به اینکه وقتی امام صلح کردند وظیفه شیعیان اطاعت است، افزود: وقتی امام حسن(ع) صلح کردند افردی که ادعای شیعه بودن داشتند مقابل حضرت ایستادند و به ایشان می‌گفتند «ای خوار کننده مؤمنین»، خنجر زهرآلود به ایشان زدند، سجاده از زیر پایشان کشیدند و کار به جایی رسیدکه حضرت در محراب نماز با خود شمشیر حمل می‌کردند و تا این حد غربت و مظلومیت داشتند.

صادقی واعظ با بیان اینکه امام مجتبی(ع) در میان تمام اوصافی که داشتند به کرامت مشهور هستند، خاطرنشان کرد: امیرالمؤمنین(ع) فرمودند کریم کسی است که اهل خدمت و دستگیری از دیگران است و نسبت به غم دیگران بی تفاوت نیست و فرقش با دیگر خیران این است که این دستگیری را وظیفه خود می‌داند و برای کار خیری که انجام می‌دهد منت نمی گذارد و دچار عجب و خود بزرگ‌بینی نمی‌شود.

انتهای پیام/۷۸۰۲۳

نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری فارس در وب سایت منتشر خواهد شد پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
Captcha
لطفا پیام خود را وارد نمایید.
پیام شما با موفقیت ثبت گردید.
لطفا کد اعتبارسنجی را صحیح وارد نمایید.
مشکلی پیش آمده است. لطفا دوباره تلاش نمایید.
همراه اول